Το περασμένο Σάββατο (6 Ιουνίου), η Ariana Grande ξεκίνησε την περιοδεία της ‘The Eternal Sunshine’ επιστρέφοντας μετά από 7 χρόνια απουσίας. Ήταν αναμενόμενο η πρεμιέρα να τραβήξει την προσοχή και στα σόσιαλ να σκάσει ένα κύμα σχολιασμού για το comeback της. Μόνο που αυτός δεν επικεντρώθηκε τόσο στο setlist, την σκηνική παρουσία ή στα vocals, αλλά στην εικόνα της τραγουδίστριας και την ανησυχία που προκαλεί σε πολλούς η έντονη απώλεια βάρους της.
Συμβαίνει ένα battle στα σχόλια αυτές τις ημέρες μεταξύ αυτών που υποστηρίζουν ότι κανείς δεν έχει δικαίωμα να σχολιάζει το σώμα κανενός και εκείνων που ισχυρίζονται πως όταν η εικόνα ενός ατόμου παραπέμπει σε πρόβλημα υγείας, τότε παύει να είναι body shaming και μεταρέπεται σε κραυγή αγωνίας.
Τα σχόλια λοιπόν που επισημαίνουν τη σωματική κατάσταση της Ariana είναι mean comments ή ειλικρινής ανησυχία τόσο για την ίδια όσο και για τα unhealthy beauty standards που φαίνεται να επιστρέφουν;
Το heroin chic δεν ανήκει πια στα 90s 🥀
Είτε παραμένεις ουδέτερος στο έργο με τίτλο Ariana Grande είτε όχι, το γεγονός ότι είναι εμφανώς αδυνατισμένη δεν είναι υπό αμφισβήτηση. Πρόκειται για μια σταρ που βρίσκεται στο spotlight σχεδόν όλη της τη ζωή και, καλώς ή κακώς, η παραμικρή αλλαγή πάνω της είναι αντιληπτή.
Το θέμα είναι πως η συγκεκριμένη δεν αποτελεί ένα μεμονωμένο περιστατικό. Είναι μέρος ενός γενικότερου… αυστηρού προγράμματος αδυνατίσματος που φαίνεται να τρέχει αυτή τη στιγμή στο Χόλιγουντ και φέρνει war flashbacks από μια εποχή που νομίζαμε ότι είχε παρέλθει.
Από γυναίκες – άλλοτε εκπρόσωπους του body positivity, όπως η Meghan Trainor, μέχρι γυναίκες που ανέκαθεν ήταν αδύνατες (βλ. Demi Moore, Natalia Dyer), διαδίδεται το ίδιο μήνυμα: όσο πιο αδύνατ@ τόσο το καλύτερο.
Εκεί που νομίζαμε ότι το πρότυπο του οριακά υποσιτισμένου σώματος που δοξαζόταν στα 90s-00s είχε διαλυθεί και τα απόλυτα φυσιολογικά χαρακτηριστικά όπως η κυτταρίτιδα και το λίπος αγκαλιάζονταν genuinely, ήρθε το Ozempic να δείξει πόσο εύθραυστα ήταν τελικά πολλά από τα μηνύματα που ακούγαμε τα προηγούμενα χρόνια γύρω από την αποδοχή του σώματος.
Και κάπως έτσι, το τσιτάτο «μόδα είναι και γυρίζει» δυστυχώς επιβεβαιώνεται και για τα σώματά μας, με το πολύ αδύνατο να γίνεται πάλι το πρότυπο.
Ποια είναι η σωστή αντίδραση απέναντι σε ένα άτομο με προβολή, που ενδέχεται να αντιμετωπίζει διατροφικές διαταραχές;
Επιστρέφοντας στην Ariana Grande, δεν είμαι hardcore fan της, ούτε την παρακολουθώ σε μόνιμη βάση για να είμαι σε συνεχή επαφή με την εικόνα της. Όταν όμως την βλέπεις στη σκηνή, είναι αδύνατο να μην προσέξεις την αλλαγή της. Την ίδια ώρα, ο αλγόριθμος του TikTok γέμισε το fy μου με βίντεο/σχόλια γύρω από αυτή. Κάπως έτσι κατέληξα να ανακαλύπτω τον παλιό λογαριασμό της στο Tumblr και ένα insta profile που φημολογείται ότι της ανήκε καθώς πολλοί φίλοι της αλληλεπιδρούσαν με αυτό πριν διαγραφεί. Και τα δύο χαρακτηρίζονται από πολλούς ως pro-ana (προβάλλουν την ανορεξία). Δεν κατάλαβα αμέσως τι εννοούν με αυτό ούτε τι θεωρείται ότι προωθεί την ανορεξία.
Τελικά, το pro-ana content είναι εκείνο που κάνει romanticize τα eating disorders είτε με πιο ήπιο και ύπουλο τρόπο, είτε πασιφανώς. Οι χρήστες αναρτούν thinspiration φωτογραφίες, ελάχιστες ποσότητες φαγητού, αυστηρά χαμηλά θερμιδικά τρόφιμα, ενώ έχουν ένα obsession με το petite σωματότυπο.
Γι’ αυτό και αρκετοί χρήστες συνδέουν αναρτήσεις της Ariana με αυτή την αισθητική.
Κατά καιρούς, με πρόσχημα την vegan διατροφή της προβάλλει ιδιαίτερα λιτά γεύματα, ενώ φωτογραφίες όπως εκείνη που χωράει στον νιπτήρα του μπάνιου της ή στη θήκη ενός μουσικού οργάνου, φέρονται να ανήκουν επίσης στο φάσμα του pro-ana περιεχομένου. Στην ουσία, γίνεται μια στοχευμένη ή ακούσια σύγκριση μεγέθους με αντικείμενα, ώστε να τονίζεται πόσο μικροκαμωμένο είναι το άτομο.
Ούτε εγώ ούτε το ίντερνετ είναι σε θέση να κάνει διαγνώσεις, απλώς παρατηρήσεις. Και αν υπάρχει μια συλλογική παρατήρηση ότι ένα δημόσιο πρόσωπο πιθανόν να αντιμετωπίζει πρόβλημα και συγκεκριμένα διατροφικές διαταραχές, τότε ποια είναι η συνέχεια; Έχουμε το δικαίωμα να το επισημάνουμε ή φερόμαστε κανονικά σαν να μην συμβαίνει τίποτα γιατί δεν είναι δουλειά μας; Κλείνουμε εισιτήρια στα tour τους, πατάμε like στα controversial posts τους και γενικότερα δε δίνουμε σημασία στο ενδεχόμενο πρόβλημα;
Μόνο που αυτά τα άτομα δεν βλάπτουν μόνο τον εαυτό τους σε αυτή την περίπτωση. Ορίζουν trends και αποτελούν πρότυπα για μικρά κορίτσια και αγόρια που συνιστούν κατά κύριο λόγο το fanbase τους. Κανονικοποιείς μια κατάσταση γιατί αλλιώς θα κριθείς για το body shaming που υποτίθεται ότι κάνεις ή πολεμάς ενεργά μία τάση για να μην επιτρέψεις σε λάθη του παρελθόντος να ξανακερδίσουν έδαφος πριν να είναι αργά;
Δεν ξέρω αν τα σχόλια για το σώμα της Ariana Grande κρύβουν καλή πρόθεση ή αν ανασφαλείς άτομα βρήκαν ευκαιρία να πετάξουν τη χολή τους ντυμένη με «ανησυχία». Ξέρω όμως ότι στον κόσμο του θεάματος έχει επιστρέψει ένα trend από τα παλιά και απειλεί τη σωματική αλλά και την ψυχική υγεία. Περισσότερο σήμερα απ’ ό,τι στο παρελθόν, μιας και η προβολή είναι δέκα φορές μεγαλύτερη μέσω των σόσιαλ μίντια.
