fbpx

Τις πιο μαγικές βραδιές του καλοκαιριού τις ζεις στα θερινά σινεμά!


Ο Ιούλιος κοντεύει να μας αποχαιρετήσει και τι έμεινε φίλοι μου; Ένας Αύγουστος και adios summer 2020. Που λέει ο λόγος βέβαια, μιας και η ζέστη καλά κρατεί και τον Σεπτέμβριο. Καταλαβαίνετε, όμως, πώς το εννοώ.

Και μπορεί το φετινό καλοκαίρι να μην έχει σχέση με τα προηγούμενα και να μας μείνει αξέχαστο φορέβα – αν δεν προκύψει δηλαδή κάτι ακόμα πιο σοβαρό και σβηστεί από τη μνήμη μας – το βασικό όμως βρε παιδιά, είναι στο τέλος να πούμε ένα «εντάξει, δεν ήταν και ουάου, αλλά καλά περάσαμε μωρέ». Και πιστεύω θα τα καταφέρουμε.

Για τον καθένα, το καλοκαίρι σημαίνει πολλά και διαφορετικά πράγματα. Για εμένα, πάλι, δε νοείται καλοκαίρι χωρίς θερινά σινεμά.

Δηλαδή, για να φτιαχτεί η συνταγή που λέγεται «καλοκαίρι», το απαραίτητο συστατικό που χρειάζεται είναι τα θερινά. Είναι κάτι σαν ιεροτελεστία το να τα επισκεφτεί κανείς έστω και μία φορά. Και thank God, έχουμε τόσες επιλογές στην πρωτεύουσα, που ορισμένα από αυτά κουβαλούν και ωραία ιστορία.

Όχι πείτε μου, υπάρχει κάτι καλύτερο από τη λατρεμένη μυρωδιά του αχνιστού ποπ κορν που σου τρυπάει ευχάριστα τα ρουθούνια, τη δροσερή μπυρίτσα στο τραπέζι και τον νυχτερινό ουρανό για ταβάνι; Αλήθεια, δεν μπορώ να σκεφτώ έναν λόγο να μην αρέσει σε κάποιον ο θερινός κινηματογράφος.

Αντιθέτως, μπορώ να βρω αρκετούς ακόμη που τον κάνουν την καλύτερη καλοκαιρινή απόδραση. Γιατί πολλές φορές, η ταινία που προβάλλεται δεν παίζει τόσο σημαντικό ρόλο, ενώ τα ακόλουθα ναι:

Πρώτο ραντεβού σε θερινό για ρομαντζάδα

Αρχικά να πω το εξής, αν πρόκειται για ένα ραντεβού που δεν τρελαίνεσαι, το κάνεις και λίγο με βαριά καρδιά δηλαδή, τότε προφανώς το θερινό δεν είναι αυτό που θες. Αν, πάλι, σκιρτά η καρδούλα σου για τη συνάντηση, τότε δεν υπάρχει ιδανικότερο μέρος. Μπορώ να σκεφτώ πολλά σημεία όπου δύο άνθρωποι θα περάσουν ρομαντικά και αξέχαστα το πρώτο ραντεβού τους, αλλά προτείνω να τα αφήσουμε για λίγο στην άκρη, καθώς είναι κάπως προβλέψιμα.

Ενώ το θερινό; Όχι φίλε και φίλη μου. Δεν αποτελεί καθόλου προβλέψιμη επιλογή, ενώ ταυτόχρονα συνδυάζει δύο σε ένα. Πίνετε την μπυρίτσα σας, βλέπετε την ταινία σας και πολύ εύκολα μπορεί να φτάσετε και στο σημείο της αγκαλιάς. Στη συνέχεια, κι αφού πέσουν οι τίτλοι τέλους, μπορείτε να περπατήσετε με ένα παγωτό στο χέρι. Για να σχολιάσετε αυτό που παρακολουθήσατε ντε, δεν πιστεύω να πήγε αλλού το μυαλό σου.

Ταινίες που δύσκολα θα δεις αλλού

Το Netflix, κακά τα ψέμματα, μας έχει λύσει φοβερά τα χέρια και μας έχει βγάλει από τη δύσκολη θέση του download και του online της κακής ποιότητας. But still, δεν έχει παλιές ταινιάρες που, ακόμα κι αν δεν είσαι σινεφίλ, αξίζει να τσεκάρεις. Είναι κι αυτό το vintage που αποπνέουν τα θερινά πάντως και που μια γαλλική ταινία ή μια αστυνομική περιπέτεια από Agatha Christie είναι ό,τι καλύτερο σε συνδυασμό με τη νύχτα που απλώνεται από πάνω.

Πίτσα και ταινία, αξία ανεκτίμητη

Τα πράγματα είναι απλά. Δύσκολα βλέπεις ταινία χωρίς ποπκόρν. Σαν να υπάρχει ένας άγραφος κανόνας, που λέει ότι αυτά τα δύο πηγαίνουν μαζί και προς Θεού, δε θέλεις να τον σπάσεις. Το αμέσως καλύτερο, όμως, κι αυτό που λατρεύουμε οι περισσότεροι να κανονίζουμε στο σπίτι μας, είναι παρέα, πίτσα και ταινία. Δεν απογοητεύει ποτέ. Όταν λοιπόν, το θερινό σινεμά σου επιτρέπει να απολαύσεις την πίτσα σου ή τα σουβλάκια σου, σε αντίθεση με την κλειστή κινηματογραφική αίθουσα – που λογικό, κανείς δε θέλει να μυρίζει τη τζατζικίλα για δύο ώρες δεν είναι απλά τέλειο; Είναι.

Σε όσους έχετε μείνει στην πόλη το φετινό καλοκαίρι λοιπόν, προτείνω να τσεκάρετε τα θερινά και τις ταινίες τους και πιστέψτε με, θα περάσετε μαγικές καλοκαιρινές βραδιές. 

#ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ

#BEST OF INTERNET

#BEST OF INTERNET