fbpx

Το «1917» είναι το έπος που θα σε κάνει να δαγκώσεις το κάθισμά σου από την αγωνία!


Δεν έχει μείνει παρά μήνας μέχρι τη 92η τελετή απονομής των βραβείων Όσκαρ και υπάρχουν στο τραπέζι μερικά καυτά ερωτήματα που πρέπει επειγόντως να λάβουν απάντηση.

Θα σαρώσει ο Φοίνιξ με τον «Joker» του; Έχει ελπίδες ο Μπραντ Πιτ για το supporting actor ή θα του κάνει πλακίτσα ο Τζο Πέσι; Θα ξαναβάλει η Σάλμα Χάγιεκ φόρεμα που θα αναδεικνύει το διθυραμβικό ντεκολτέ της; Θα κεράσει ο φίλος μου ο Λάμπρος τις πίτσες τη βραδιά που θα πάω σπίτι του να δούμε τα Όσκαρ ή θα τη βγάλουμε με φρυγανιές πάλι;

Όπως καταλαβαίνετε, τα ερωτήματα είναι πολλά, σε σημείο που οι απανταχού σινεφίλ να έχουν ξεκινήσει ήδη να χάνουν τον ύπνο τους.

Σε όλα αυτά τα ερωτήματα, είχαμε και μία προσθήκη της τελευταίας στιγμής.

Μία πάρα πολλά υποσχόμενη ταινία, η οποία μάλιστα ξεκίνησε ήδη να συνοδεύεται από απίστευτα εγκωμιαστικά σχόλια, έβαλε κι αυτή το όνομά της στις λίστες των Όσκαρ και ετοιμάζεται να τα σαρώσει, αφού πρώτα έκανε αισθητή την παρουσία της στις Χρυσές Σφαίρες με δύο βραβεία (Καλύτερης Δραματικής Ταινίας & Σκηνοθεσίας). Το «1917» του γνωστού σκηνοθέτη Σαμ Μέντεζ, κάνει πρεμιέρα και ετοιμάζεται να γράψει ιστορία στον κόσμο του κινηματογράφου.

Ας κάνουμε όμως πρώτα μια στάση για το τρέιλερ, πριν συνεχίσουμε παρακάτω:

Η ταινία λοιπόν, ακολουθεί τους δύο νεαρούς Βρετανούς στρατιώτες Σκόφιλντ (Τζορτζ Μακέι) και Μπλέικ (Ντιν-Τσαρλς Τσάπμαν), οι οποίοι πρέπει να παραδώσουν ένα μήνυμα που μπορεί να αλλάξει τις ισορροπίες του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου. Για να το καταφέρουν αυτό όμως, σίγουρα δε θα περάσουν από μία εύκολη και ήρεμη διαδρομή, αλλά μέσα από τη νεκρή ζώνη των δύο αντίπαλων στρατοπέδων.

Μπορεί για εμάς που καθόμαστε σε έναν καναπέ και απολαμβάνουμε το έργο τρώγοντας σάντουιτς και πίνοντας μπίρα, να μας φαίνεται εύκολο να γυρίσεις μία πολεμική ταινία εξάλλου, έχει γίνει τόσες και τόσες φορές – σας πληροφορώ όμως, ότι δεν είναι καθόλου έτσι. Ειδικότερα όταν μιλάμε για μία ταινία που θα αποφύγει τις τραγικές κλισεδιές και θα σε κρατήσει κολλημένο στην οθόνη για δύο ώρες.

Ο Σαμ Μέντεζ, που ήδη έχει καταθέσει τα διαπιστευτήριά του στο «Skyfall», μας λέει «καθίστε φρόνιμα τώρα», θα σας μάθω εγώ λίγο από σκηνοθεσία.

Ο τύπος γυρίζει πραγματικά ένα έπος με ένα ουσιαστικά μονοπλάνο χάρη στα μαγικά χέρια του Ρότζερ Ντίκινς (Blade Runner) και κατορθώνει να μην κουράζει σε κανένα σημείο. Και κάπως έτσι, καταφέρνεις να κάνεις μία ταινία να μνημονεύεται για πολλά χρόνια. Ο τρόπος γυρίσματος σε κάνει να αισθάνεσαι πως βρίσκεσαι εσύ ο ίδιος μέσα στη δίνη των γεγονότων και ότι η επόμενη σφαίρα θα έρθει πάνω σου.

Θεματικά, οι παραγωγοί μπορούσαν πολύ εύκολα να μας δώσουν μόνο βία, ξεκοιλιάσματα και ανελέητο πιστολίδι, όμως αποφάσισαν, ορθά κατά τη γνώμη μου, να το πάνε ένα βήμα μπροστά. Ο σκηνοθέτης δημιούργησε μία ταινία για την αγριότητα του πολέμου, στην πραγματικότητα όμως περνά αντιπολεμικά μηνύματα. Το κάνει παρουσιάζοντας την σκληρή, ωμή και επικίνδυνη πραγματικότητα μίας σύρραξης, κατά τη διάρκεια της οποίας όλα μπορούν να συμβούν. Επιπλέον, η ταινία σπέρνει και στο κομμάτι της σκηνογραφίας, αφού όπως έγινε γνωστό, κάθε σκηνή γυριζόταν ξανά και ξανά, μέχρι να πάρουν την ικανοποιητική λήψη.

Από τις πρώτες εικόνες καταλαβαίνεις ότι το «1917» δε θα έχει κάποια σχέση με τις υπόλοιπες του είδους και θα παρουσιάσει κάτι εντελώς διαφορετικό.

Βγάζει δυναμισμό καθόλη τη διάρκεια και η δράση της φορτσάρει σε τελείως αναπάντεχα σημεία, κάνοντάς σε να θέλεις να δαγκώσεις το κάθισμά σου από την αγωνία. Ρόλο σε όλα αυτά, φυσικά παίζουν οι Τζόρτζ Μακέι και Ντιν-Τσαρλς Τσάπμαν, οι δύο πρωταγωνιστές μας, οι οποίοι κουβαλάνε ολόκληρη την ταινία πάνω τους. Εξαιρετικό πορτρέτο δύο νεαρών που είναι «θνητοί», τρέμουν στην ιδέα όταν πρόκειται να τουφεκίσουν και παρόλο που δε γνωρίζονται πολύ, είναι εκεί ο ένας για τον άλλον.

Θα μπορούσα να μιλάω για ώρες ολόκληρες για τη συγκεκριμένη ταινία, αλλά δε θα το κάνω, γιατί θα μου ξεφύγει κάνα spoiler και δεν το θέλετε αυτό φαντάζομαι.

Μπορώ να σας διαβεβαιώσω όμως, πως μιλάμε για ένα πραγματικό έργο τέχνης από όλες τις απόψεις. Θα προσπαθήσω να τη συνοψίσω με τον ακόλουθο τρόπο: Το «Band of Brothers» συνάντησε σε ένα μπαράκι το «Saving Private Ryan», φλέρταραν και στη συνέχεια έκαναν παθιασμένο έρωτα μέχρι λιποθυμίας. Το παιδί τους ήταν το «1917».

Περιμένω με αγωνία και τις δικές σας εντυπώσεις.

#ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ

#BEST OF INTERNET

#BEST OF INTERNET