Παίρνω βαθιά ανάσα, φοράω βατραχοπέδιλα και ξεκινάω να υποδεχτώ το γαλάζιο του ουρανού, να αισθανθώ στα μάγουλά μου το γλυκό φύσημα του δροσερού αέρα στην πιο ζεστή ημέρα, να γευτώ το πιο γλυκό παγωτό στα πιο ξινά χαμόγελα. Καλοκαίρι.
Τα τότε σημαντικά που σε βασάνιζαν, πλέον αποτελούν δροσοσταλιές ανακούφισης στο αχνιστό σου δέρμα, ενώ όσο μεγαλώνει η ημέρα, αυξάνεται η διάθεσή σου. Η μουσική ηχεί δυνατά και το κορμί σου έμφυτα λικνίζεται σε γιορτινούς ρυθμούς. Καλοκαίρι.
Η νύχτα γίνεται μέρα, το βλέμμα φιλί, το χτυποκάρδι πάθος. Ταράτσες, ξαστεριά και θάλασσα. Μπόλικη θάλασσα με δώρο πολλές ανατολές που θα δημιουργήσουν μια χρωματική παλέτα για πάντα μέσα στη μνήμη σου. Και ξανά ξαστεριά. Και πάλι από την αρχή. Καλοκαίρι.
Αλμύρα, ατέρμονες μεταμεσονύχτιες συζητήσεις που μετουσιώνονται σε χαραγμένες ουλές ευχαρίστησης και νοσταλγίας πάνω σου. Δέρμα που καίει, μαλλιά που ανοίγουν, μάτια που αστράφτουν, χαμόγελα που πλατσουρίζουν. Καλοκαίρι.
Πεζοπορίες σε γραφικά σοκάκια, πεζοπορίες σε νέους δρόμους μέσα σου. Κάθε στιγμή και μια καινούρια περιπέτεια, κάθε στιγμή και ένα καλοκαίρι. Που θα θυμάσαι για πάντα! Καλοκαίρι…
