Μπορεί να άργησε λίγο, αλλά το φθινόπωρο μπήκε επιτέλους για τα καλά και μαζί του ήρθαν οι πρώτες βροχές, τα κρύα βράδια και το mood για χουχούλιασμα, κάτι ζεστό στο χέρι και φυσικά το επόμενο comfort read σου.
Και ευτυχώς, υπάρχουν βιβλία που μέσα από τις σελίδες τους σε μεταφέρουν στα πιο χρυσαφένια μέρη, σε κερνάνε τον πιο γλυκό pumpkin spice καφέ και σε συστήνουν σε χαρακτήρες που αν ήταν γεύσεις, θα ήταν cinnamon rolls με έξτρα δόση κανέλας.
Τα 🍁Ό,τι μας κάνει ευτυχισμένους🍁 και 🍁Σαν φύλλα το φθινόπωρο🍁 είναι ακριβώς το reading material που ζητάει αυτή η εποχή.
Οι εκδόσεις Ψυχογιός εμπλουτίζουν την TBR μας με δύο αναγνώσματα που σε κερδίζουν ήδη από το εξώφυλλό τους και σε κρατούν με ανάλαφρες και γλυκές αφηγήσεις, που συνδυάζουν μικρή πόλη, cozy season και cute little romance. Δεν είναι όμως μόνο το aesthetic που τα ενώνει. Και στα δύο βιβλία, οι ηρωίδες βρίσκονται σε φάσεις αλλαγών και αρχίζουν να επανεξετάζουν τα σχέδια που είχαν κάνει για τη ζωή τους – κάτι που δίνει και στις δύο ιστορίες εκείνη την αίσθηση ενός μικρού προσωπικού reset.
Ό,τι πρέπει δηλαδή για τις μέρες που νυχτώνει νωρίς και η καλύτερη βραδινή ρουτίνα περιλαμβάνει καναπέ και φλις κουβερτούλα.
«Ό,τι μας κάνει ευτυχισμένους»
Julie Olivia
Δεν είναι ένα απλό φθινοπωρινό μυθιστόρημα. Η Julie Olivia ήξερε πολύ καλά τι έκανε όταν επέλεγε το 1997 ως χρονιά για την ιστορία της, γεμίζοντάς τη με 90s νοσταλγία και όλη τη θαλπωρή μιας μικρής πόλης του Βερμόντ. Κοινώς, τα fall vibes είναι παντού. 🍂
Η Μισέλ καταλήγει στο Κόπερ Ραν μετά το διαζύγιό της, αναλαμβάνοντας τον ξενώνα της μητέρας της και προσπαθώντας παράλληλα να διαχειριστεί και την απώλειά της. Το πλάνο είναι ξεκάθαρο: τρεις μήνες εκεί, λίγος χρόνος για να επουλωθούν οι πληγές της και μετά επιστροφή στο Σιάτλ για την καριέρα της.
Τα πάντα, όμως, ανατρέπονται από τον γείτονά της, Κλιφ.
Ο εργένης πατέρας δύο κοριτσιών φαίνεται να κάνει τσεκ σε όλα τα σωστά κουτάκια και, όπως είναι αναμενόμενο, δεν αργεί να γοητεύσει την ηρωίδα μας. Είναι caring πατέρας, αγαπημένος φούρναρης της πόλης και ένας άνθρωπος στον οποίο η Μισέλ αρχίζει να βασίζεται όλο και περισσότερο.
Και κάπου εκεί ξεκινά το κλασικό αλλά αγαπημένο slow-burn, friends-to-lovers romance, με αρκετή χημεία και 🌶️🌶️🌶️ στιγμές. Οι 90s αναφορές και το small-town vibe ολοκληρώνουν αυτή την αίσθηση comfort σειράς στην οποία επιστρέφεις κάθε φθινόπωρο, οπότε αν αυτό είναι το είδος σου, είσαι στο σωστό μέρος.
Πίσω από τη ρομαντική ιστορία, όμως, υπάρχει μια γυναίκα που πίστευε ότι ήξερε ποιο θα ήταν το επόμενο κεφάλαιο της ζωής της και αναγκάζεται να αναρωτηθεί αν αυτό που σχεδίαζε τόσο καιρό είναι πράγματι αυτό που θα την κάνει ευτυχισμένη.
Αν έχεις βρεθεί κι εσύ να ξανασκέφτεσαι όλα όσα θεωρούσες δεδομένα για το μέλλον σου, Μισέλ will shake your hand. 🤝 Κι ίσως κάπου ανάμεσα στις δεύτερες σκέψεις και στις αλλαγές, να σου θυμίσει ότι δεν είναι κακό να αλλάζεις γνώμη για όσα θέλεις πραγματικά από τη ζωή σου.
«Σαν φύλλα το φθινόπωρο»
Misty Wilson
Το βιβλίο της Misty Wilson μοιάζει λες και φτιάχτηκε ειδικά για όσους περιμένουν όλο τον χρόνο για να κάνουν rewatch το Gilmore Girls.
Η Έλις αφήνει αναγκαστικά το Μανχάταν για το Μπραμπλ Φολς του Κονέκτικατ μετά τον χωρισμό των γονιών της και προσγειώνεται σε μια μικρή πόλη που έχει για… personality trait το φθινόπωρο. Πορτοκαλί φύλλα, κολοκύθες, καφέδες και όλο εκείνο το fall aesthetic που σε κάνει να θες να μπεις κι εσύ για λίγο μέσα στις σελίδες.
Μόνο που για την Έλις η νέα της ζωή δεν είναι ακριβώς love at first sight. Ειδικά όταν εμφανίζεται ξανά ο Κούπερ Μπάρνετ, ο παλιός της κολλητός και το πρώτο της φιλί, που τώρα δεν δείχνει και τρομερά ενθουσιασμένος με την επιστροφή της.
Και επειδή η θεία της την μπλέκει στην οργάνωση του Φεστιβάλ των Πεσμένων Φύλλων, το να τον αποφεύγει δεν είναι ακριβώς επιλογή. Οι δυο τους πέφτουν ξανά και ξανά ο ένας πάνω στον άλλον, η παλιά τους οικειότητα επιστρέφει σιγά-σιγά και μαζί αλλάζει και ο τρόπος που η Έλις βλέπει την πόλη. Έτσι, το «θέλω να φύγω από εδώ» μετατρέπεται σταδιακά σε «μήπως τελικά δεν θέλω να φύγω και τόσο;».
Πέρα όμως από το cute autumn romance, υπάρχει και κάτι ακόμη που απασχολεί την Έλις. Μέχρι τότε είχε ένα πολύ συγκεκριμένο πλάνο: να σπουδάσει δημοσιογραφία στο Columbia και να ακολουθήσει την πορεία που είχε ήδη φανταστεί για τον εαυτό της. Τώρα αρχίζει να αναρωτιέται αν αυτό είναι πράγματι που θέλει.
Κι αυτό είναι ίσως το πιο relatable κομμάτι του βιβλίου: εκείνο το άγχος λίγο πριν την ενηλικίωση, όταν συνειδητοποιείς ότι το επόμενο βήμα μπορεί να μην είναι αυτό που είχες αποφασίσει από πριν. Αν βρίσκεσαι τώρα σε αυτή τη φάση, θα ταυτιστείς· αν όχι, θα σου ξυπνήσει νοσταλγία για τα δικά σου χρόνια στο λύκειο.
Μην αφήσεις την certified reading season 📖🍁 να φύγει χωρίς τα σωστά βιβλία. Τα «Ό,τι μας κάνει ευτυχισμένους» και «Σαν τα φύλλα το φθινόπωρο» κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Ψυχογιός και ψάχνουν μια θέση στην βιβλιοθήκη σου.
