fbpx

15 κορυφαία soundtracks ελληνικών ταινιών που έχουν στιγματίσει κάθε 20χρονο!


Όλοι γνωρίζουμε πάνω-κάτω, ότι ο σύγχρονος ελληνικός κινηματογράφος (από τα 80s και μετά) δε θυμίζει σε τίποτα τις χρυσές δεκαετίες του 50-70. Τα τελευταία χρόνια, το κοινό έχει πάψει να ενδιαφέρεται για τις ντόπιες ταινίες και η προσέλευση στις αίθουσες είναι απελπιστικά μικρή, ανεξάρτητα από το πόσο καλές είναι.

Ευτυχώς όμως, για χάρη τους έχουν γραφτεί κάποια αξεπέραστα τραγούδια, που έγιναν σημείο αναφοράς για την εποχή τους και εξακολουθούν να ακούγονται φανατικά! Πολλά γράφτηκαν απλά και μόνο για την προώθηση των ταινιών, αλλά κατέληξαν να γίνουν διαχρονικές επιτυχίες που ανεβάζουν από μόνες τους το επίπεδο των φιλμ, που πολλές φορές δεν δικαίωναν τις κομματάρες που τα συνόδευαν!

Το να φτιάξουμε μια λίστα με τα καλύτερα, ήταν βαρύ έργο. , αλλά ο αριθμός θα μπορούσε άνετα να είναι διπλός και γι’ αυτό αφήσαμε απέξω πολλά δημοφιλή, όπως το Φιλί της Ζωής, το Μείνε Μαζί μου Απόψε, το Έλα Ψυχούλα μου, ή και ξεχασμένες λατρείες σαν το Γέφυρες με Πέτρες της Σιωπής.

Επιλέξαμε με κριτήριο τη θεματική ποικιλία των κομματιών, το πόσο αξιομνημόνευτα είναι ή και τη μουσική ποιότητα τους γενικότερα. Όλα όμως είναι θρυλικές τραγουδάρες που αξίζει να λιώσεις να ακούς, οπότε ας μη μιλάμε άλλο! Play!

Planet of Zeus – Sworn to Avenge (2015)

Τι καλύτερο για να ξεκινήσουμε δυνατά, από μια ολοένα και δημοφιλέστερη μπάντα να κάνει αυτό που ξέρει καλύτερα: να μεταλλεύει το σύμπαν! Οι PoZ είχαν καθοριστικό ρόλο στη δημιουργία του The Republic, μιας ταινίας δράσης που έντυσαν ηχητικά, ενώ στο φιλμ εμφανίζεται και ο frontman του συγκροτήματος, σε ρόλο φρικαλέου νταβατζή!

Ναυσικά feat. Λούλα – Ένα Σπασμένο Φτερό (2007)

Η Ψυχραιμία ήταν άλλη μια πολυπρόσωπη εξτραβαγκάντσα του Περάκη, με το τραγούδι της να μας ξανασυστήνει τη Ναυσικά Γαβριλάκη, που τη θυμόμασταν μικρή και ξεροκατάπιαμε όταν είδαμε πώς… μεγάλωσε! Ακολουθώντας μια ομάδα από νεαρούς χαρακτήρες σε μια περιπετειώδη καλοκαιρινή ημέρα, το τραγούδι χαρακτήρισε απόλυτα τον τόνο του φιλμ και εξέφρασε συναισθήματα που εδώ και 10 χρόνια παραμένουν ίδια

Ιροντίνα – Κλεμμένα Φιλιά (2004)

Ανεξάρτητα από την άποψη σου για τις Νύφες (ή αν τις έχεις δει γενικότερα), εδώ η ουσία είναι στα σπαρακτικά τραγούδια του Σπανουδάκη, που σε βαράνε στο δόξα πατρί! Δεν είχα ιδέα ποια είναι η καλλιτέχνης, αλλά Jesus… Άκου φωνή… Άκου πόνο… Βάλε μετά και Το Τραγούδι της Χαρώς (απ’ την ίδια ταινία) κι αν δεν μερακλώσεις, φτύσε με!

Locomondo – Γαμήλιο Πάρτι (2007)

Ελληνική ρέγκε και δεν είμαι καλά, από τους τρελούς τυπάδες που λατρεύτηκαν από την πρώτη στιγμή που τους είδαμε! Και πώς να γινόταν αλλιώς, αφού ο cool και ανάλαφρος ήχος τους «μυρίζει» καλοκαίρι, σου φτιάχνει τη διάθεση και σε κάνει να θες να χορέψεις! Στοίχημα ότι οι περισσότεροι δεν πήγαν να δουν την ταινία για τα τσαχπίνικα μάτια της Ξυλά, αλλά για να ξανακούσουν λίγη γαμάτη μουσική!

Ημισκούμπρια – Ο Παπαγάλος (1999)

Είναι τα Ημίζ, ρε φίλε! Χρειάζεσαι περιγραφή;! Έτσι κι αλλιώς, κάθε κομμάτι τους είναι από μόνο του μια ταινία μικρού μήκους, οπότε το να… μελοποιήσουν μια μεγάλου, βγαίνει πανεύκολα από μέσα τους! Ειδικά όταν η Θηλυκή Εταιρεία τους δίνει έδαφος για εμπνευσμένες γυναικολογίες! Btw, πού είναι ρε παιδιά η Σμαράγδα Διαμαντίδου; Δώσε κάποιο σημάδι ζωής ρε κοπελιά, εσύ μας έκανες άντρες εδώ πέρα…!

C:real – Επικίνδυνα Σε Θέλω (2006)

Ποιος θα θυμόταν τo Straight Story, χωρίς αυτό το σέξι άσμα; Στη πιο διάσημη στιγμή τους, οι C:real δημιούργησαν ένα κομμάτι-αναφορά για την κουλτούρα των 00s, εξύμνησαν τις νεανικές ερωτικές διαθέσεις, απέκτησαν μόνιμη θέση σε κάθε ραδιόφωνο και βοήθησαν τα μέγιστα στην εμπορική επιτυχία της ταινίας.

Νατάσα Θεοδωρίδου – Στα Λιμάνια Ανάψανε Φωτιές (2003)

Ανεξάρτητα απ’ όσα τσαμπουνάνε οι ξερόλες του ιντερνετικού μαχαλά, η Πολίτικη Κουζίνα είναι μια καλή ταινία. Σε τεράστιο βαθμό, το χρωστάει στις ονειρικές συνθέσεις της Ευανθίας Ρεμπούτσικα και φυσικά, στην ευαίσθητη κι αυθεντική ερμηνεία της Θεοδωρίδου σ’ αυτό το κομμάτι, που συσσωρεύει όλο το μαράζι των Ελλήνων που εκδιώχθηκαν από την Πόλη. Ειρωνικά, στην ταινία παίζει (απ’ όσο θυμάμαι) μόνο τo instrumental!

Γλυκερία – Δεκαπενταύγουστος (2001)

Με τα λόγια της Γλυκερίας: «Το τραγούδι είναι μια μικρογραφία της ταινίας, χωρίς εικόνα. Ζηλεύω πολύ αυτόν το χώρο [το σινεμά], στον οποίο συμμετέχω έμμεσα… Η ταινία είναι πανέμορφη, οι χαρακτήρες πολύ δυνατοί… Ζωή και θάνατος… Πανέμορφη μουσική, χάρηκα πολύ που τραγούδησα αυτό το τραγούδι…»

Νίκος Πορτοκάλογλου – Θάλασσα Μου Σκοτεινή (2001)

Τι πανζουρλισμός είχε γίνει! Αποκλείεται να μη θυμάσαι αυτή τη γιγαντιαία επιτυχία, που ακουγόταν σε ραδιόφωνο και τηλεόραση από το πρωί ως το βράδυ! Αυτό που ίσως δεν θυμάσαι, ήταν ότι γράφτηκε για το σάουντρακ του Μπραζιλέρο, μιας εργάρας που περιέγραφε (ή μήπως προέβλεπε;) με μαθηματική ακρίβεια όσα ζούμε σήμερα στη χώρα. Σοβαρά, είναι διαολεμένα επίκαιρη, δες την!

Μίκρο – Νετρίνο (2000)

Βουτιά στις αναμνήσεις οι Μίκρο… Όταν έσκασαν σαν βόμβα στο νερόβραστο τοπίο της ελληνικής μουσικής των 90s, ξεχώρισαν αμέσως και με τις διαφημίσεις που έπαιζαν κομμάτια τους, εκείνα τα 4 παιδιά ήταν παντού. Κάπου εκέι ήρθε το soundtrack του E-mail, που αποτέλεσε τη δεύτερη τους δισκάρα και παραμένει – δικαιωματικά – ο ένας λόγος που θυμόμαστε την ταινία μέχρι σήμερα . Ο άλλος είναι η Αφροδίτη Σημίτη…

Βανέσα Αδαμοπούλου & Ι7 – Πάνω Στην Tρέλα Μου (2005)

Από την πρώτη φορά που έβλεπες αυτό το κλιπ, ήξερες αυτόματα ότι είναι instant classic! Στίχοι που τα λένε όλα και μια κουκλάρα ντυμένη με παραλλαγή, να τραγουδάει μέσα στον θάλαμο… Ε, δεν γίνεται να ήταν καλύτερο! Πιασάρικος και ξεσηκωτικός, ο απόλυτος ύμνος του Έλληνα φαντάρου τα πήρε όλα αμπάριζα και – όπως και η ταινία – έκανε την στρατιωτική θητεία να μοιάζει πολύ πιο γαμάτη απ’ όσο πραγματικά ήτανε!

Δήμητρα Παπίου – Αυτή Η Νύχτα Μένει (2000)

Όταν ο Κραουνάκης συνέθεσε το soundtrack του ομώνυμου φιλμ, δεν ξέρω αν είχε διανοηθεί τι δημιουργούσε… Γιατί μέσα σ’ αυτά τα 4 λεπτά, συμπύκνωσε τόσο συναίσθημα, τόση μελαγχολία και τόση γαμ****η καψούρα, που είναι αδύνατο να μην κουρελιάσεις ενώ το ακούς. Η φάση είναι τσιγάρο, ποτό και ασήκωτος νταλκάς! Κι άντε να συνέλθεις…

Σωτηρία Λεονάρδου – Καίγομαι Καίγομαι (1983)

Ρεμπέτικο, η ιστορική βιογραφική ταινία που βασίζεται εν μέρει στη ζωή της Μαρίκας Νίνου. Γύρω στο 54ο λεπτό, φτάνουμε στην σκηνή όπου η ηρωίδα μένει για πρώτη φορά να τραγουδήσει μόνη της. Αγχώνεται, κάνει ένα flashback στην πιο επίπονη στιγμή της ζωής της και αρχίζει να ερμηνεύει. Αυτό που ακολουθεί, είναι ένα από τα πιο συγκλονιστικά πεντάλεπτα που είδε ποτέ το παγκόσμιο σινεμά….

Λαυρέντης Μαχαιρίτσας & Γιάννης Κότσιρας – Εφάπαξ (2001)

Ο Μαχαιρίτσας αναλαμβάνει το score της ομώνυμης ταινίας και αναθέτει στον Κότσιρα να ερμηνεύσει αυτήν την ωδή στον Έλληνα βιοπαλαιστή, αλλά και γενικά τον άνθρωπο που χαντάκωσε τα όνειρα του στη ρουτίνα… Έχοντας μια «δεύτερη, αγέννητη ζωή» να τον ακολουθεί, αφήνοντάς την ανεκπλήρωτη. Όχι επειδή την αγνοούσε, αλλά επειδή δεν βρήκε ποτέ το θάρρος να γυρίσει να την κοιτάξει…

Γιάννης Αγγελάκας – Ο Χαμένος Τα Παίρνει Όλα (2002)

Νικολαΐδης και Αγγελάκας… Δύο σπουδαίες προσωπικότητες αυτού του τόπου, εξίσου οργισμένοι, εξίσου διορατικοί και εξίσου ροκάδες, συνεργάζονται και το αποτέλεσμα ήταν παραπάνω από αντάξιο τους. Μια ταινία γεμάτη νεανικό αίμα και δύναμη, συνοδευόμενη από ένα τραγούδι που θα παραμείνει διαχρονικό για γενιές και γενιές, σαν μαρτυρία κάθε ξεχασμένου, αδικημένου και «χαμένου» που έζησε σ’ αυτά τα μέρη…

 

#ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ

#BEST OF INTERNET

#BEST OF INTERNET