Η Rebecca Yarros κατάφερε να γράψει και να εκδώσει το τρίτο βιβλίο του ‘The Empyrean Series’ μέσα σε μόλις δύο χρόνια – ρυθμοί που λίγοι συγγραφείς μας έχουν συνηθίσει (όχι η Sarah J. Maas πάντως). Την άνοιξη του 2023 κυκλοφόρησε το Fourth Wing, έξι μήνες μετά (!) ακολούθησε το Iron Flame, και τώρα, έναν χρόνο αργότερα, έχουμε στα χέρια μας το Onyx Storm.
Αλλά μην το παίρνουμε δεδομένο, γιατί… όσο καλομάθαμε, καλομάθαμε. Η συγγραφέας έχει δηλώσει ότι θα πάρει τον χρόνο της για τη συνέχεια της σειράς φαντασίας, η οποία μπορεί να έρθει και σε 2-3 χρόνια. I know, ποιος περιμένει τόσο;! Ειδικά όταν το τελευταίο βιβλίο μας άφησε με ένα τέτοιο cliffhanger… Για να είμαστε δίκαιοι όμως, η Rebecca Yarros αξίζει και με το παραπάνω το διάλειμμά της. She deserves this break, όπως κι εμείς ένα support group μέχρι το επόμενο. Δεν θέλουμε άλλωστε μια βιαστική συνέχεια από ένα μυαλό που έχει πάθει burnout.
Το αξίζει επίσης γιατί το Onyx Storm ήταν, χωρίς αμφιβολία, το πιο δυνατό της βιβλίο μέχρι στιγμής, καθώς και το πιο γρήγορα ευπώλητο μυθιστόρημα ενηλίκων των τελευταίων 20 ετών! Μόνο την πρώτη εβδομάδα, πουλήθηκαν 2.7 εκατομμύρια αντίτυπα, κάνοντας τη Rebecca Yarros μια από τις πιο ισχυρές παρουσίες στον χώρο του fantasy.
Η νέα κυκλοφορία μάς έδωσε πολλή πολιτική, περιπέτεια, απαντήσεις σε ερωτήματα (και δημιουργία νέων ερωτημάτων για να βασανιζόμαστε μέχρι το επόμενο), badass δράκους, αλλά και ένα love story που έκανε κομμάτια την καρδούλα μας, εντείνοντας τον φόβο για το πώς θα τελειώσει αυτή η ιστορία. Κάπου διάβασα ότι το Onyx Storm είναι ένα ερωτικό γράμμα σε μέγεθος βιβλίου και uuugh!
*Ανοίγει παρένθεση. Rebecca, κρατάς στα χέρια σου την ψυχική μου υγεία μη ειρωνικά. Αν το 5ο βιβλίο δεν δώσει happy ending, θα είσαι υπεύθυνη για την κατά λάθος πτώση μου στις γραμμές του μετρό. Κλείνει παρένθεση.*
Η δικαίωση ήρθε μετά το αμφιλεγόμενο Iron Flame
To δεύτερο μέρος της σειράς φαντασίας είχε πολλούς αμφισβητίες. Κατηγορήθηκε για τη βιασύνη στη γραφή του και τα αδύναμα σημεία του – κατηγορίες που ευσταθούν, αν σκεφτείς ότι κυκλοφόρησε μόλις έξι μήνες μετά το πρώτο βιβλίο.
Η πίεση που αισθανόταν η Rebecca Yarros ήταν εμφανής σε αρκετά σημεία του Iron Flame. Εξαιτίας της, στερηθήκαμε ένα ανάγνωσμα με καλύτερη ροή, λιγότερο name dropping που μας έκανε να χάσουμε τα αυγά και τα πασχάλια, και μια πιο συγκροτημένη και στοχευμένη πλοκή συνολικά. Το τέλος όμως αποζημίωσε τον χρόνο που αφιερώσαμε, με μια εξέλιξη καθοριστική για τη συνέχεια.
Για να μην παρεξηγηθώ, απόλαυσα τη Σιδερένια Φλόγα ασχέτως των ελλατωμάτων της. They could never make me hate you Empyrean series! Η Yarros έχει κερδισμένο το συγχωροχάρτι μου, ό,τι κι αν κάνει. Ή τουλάχιστον… μέχρι να γράψει τον πιο αποκαρδιωτικό επίλογο και μετανιώσω την ώρα και τη στιγμή που σήκωσα το Fourth Wing.
Αν τα δύο πρώτα βιβλία ήταν ένας ανώριμος έφηβος, τότε με το Onyx Storm η σειρά ενηλικιώθηκε
Τόσο η Rebbeca Yarros όσο και οι χαρακτήρες της μοιάζουν να πατούν πιο σταθερά στη νέα κυκλοφορία. Η Yarros φαίνεται πλέον εξοικειωμένη με το είδος (μιας και τα περισσότερα βιβλία της είναι σύγχρονο ρομάντζο), ενώ οι riders του Basgiath συμπεριφέρονται λιγότερο σαν μπερδεμένοι 16χρονοι και περισσότερο ως καβαλάρηδες τεράστιων δράκων που καλούνται να προστατέψουν το βασίλειό τους από τους venin.
Όπως η πίεση της συγγραφέα ήταν ξεκάθαρη στο Iron Flame, έτσι και η αφοσίωσή της ήταν ξεκάθαρη στο Onyx Storm. Πράγμα που παραδέχεται και η ίδια, αφού έχει δηλώσει ότι είναι το αγαπημένο της βιβλίο μέχρι στιγμής. Same, same, same.
Αφιέρωσε περισσότερο χρόνο στο world-building, στις εξελίξεις και την επεξήγηση των easter eggs που είχε μοιράσει στους προηγούμενους τίτλους (όπως το δεύτερο signet της Violet). Το αποτέλεσμα; Σιγουρευτήκαμε ότι το Empyrean Series δεν είναι απλά μια παράθεση τυχαίων γεγονότων που δε θα καταλήξουν πουθενά, αλλά μια ανατρεπτική ιστορία με πολλές προοπτικές. Αν κάποιος είχε αμφιβολίες γι’ αυτό, το Onyx Storm τις γκρέμισε. Αν όχι, τότε this romantasy is not your cup of tea – και δεν υπάρχει τίποτα κακό με αυτό!
Προφανώς, οι αστοχίες δεν έλειψαν από το τρίτο μέρος, ούτε το ανελέητο name-dropping. Ατ δις πόιντ, θα δεχτούμε ότι είναι κάποιο φετίχ της Yarros και θα πάμε παρακάτω. Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να κρατάμε ένα μπλοκάκι δίπλα μας και να σημειώνουμε κάθε καινούριο όνομα που εμφανίζεται. (Οριακά γράφουμε δεύτερο βιβλίο μόνο με αυτά.)
Xaden – Violet: Καλύτερο book couple ΠΙΡΙΟΝΤ
I will die on this hill! Ναι, έχω διαβάσει κι άλλα ρομαντικά/φανταστικά βιβλία, και ναι, συνεχίζω να στηρίζω αυτή την άποψη. Είδα το όραμα της Yarros από το Fourth Wing κιόλας, όταν άλλοι αμφισβητούσαν ακόμα ότι οι Violet – Xaden θα είναι endgame. Δεν αμφέβαλα στιγμή.
Το miscommunication trope στο δεύτερο μέρος δεν ήταν αρκετό για να με πείσει για το αντίθετο. Ελάτε τώρα παιδιά, η Rebecca δηλώνει αθεράπευτα ρομαντική και είναι βασίλισσα του ρομάντζου. Υπήρχε περίπτωση να ξεκινήσει αυτό το ειδύλλιο για να μας δώσει στο τέλος… Violet – Dain; (Δεν ξέρω καν πώς το σκεφτήκατε αυτό ορισμένοι…)
Ευτυχώς το Onyx Storm έδωσε τέλος σε τέτοιου είδους παραλογισμούς. Το τρίτο βιβλίο είχε μια ιστορία αγάπης που ώρες ώρες σε κατάπινε. Είμαι πιο-single-πεθαίνεις; Ναι. Βίωσα όλα τα στάδια του έρωτα διαβάζοντας αυτό το βιβλίο; ΝΑΙ. Είναι τόσο huge αυτό που μοιράζονται οι δυο τους, που είναι αδύνατο να μη σου μεταδώσουν τη δυναμική του. Cheers to unrealistic expectations που φρόντισε να δημιουργήσει άλλο ένα book boyfriend. 🥂
Overall, η εμπειρία ανάγνωσης ήταν αξέχαστη και χτίζει ακόμα μεγαλύτερη προσμονή για το τέλος. Το οποίο, όσο κι αν προσπαθείς να μαντέψεις, το poker face της Rebecca Yarros – και στη γραφή και στις συνεντεύξεις της – δεν αφήνει περιθώρια για προβλέψεις.
Υ.Γ. Όσο οι άλλοι καίγονταν με τις πληροφορίες σχετικά με το world-building και την πολιτική, το δικό μου μυαλό κάηκε στην προσπάθεια να κάνω εικόνα τη σκηνή στο κεφάλαιο 49. 🌶️
Rebecca μου…
Το Onyx Storm είναι ήδη διαθέσιμο στα ελληνικά από τις Εκδόσεις Διόπτρα.
