Έχουμε ρομαντικοποιήσει τόσο πολύ και βαθιά τη συναισθηματική προσκόλληση στην εργασία μας τα τελευταία χρόνια, όπου τείνουμε να ανταλλάσσουμε τους ρόλους on & off duty τόσο συχνά, που οι κόσμοι δεν είναι πλέον παράλληλοι αλλά ένα κουβάρι ρόλων.
Πρόκειται όχι για μια προσωπική μάχη, αλλά μια κοινωνική που απαιτεί εξέγερση ιδεών και αντιλήψεων για να μπορέσουμε να αποκοπούμε από την ρουτίνα και την υιοθέτηση 24/7 του ρόλου του εργαζομένου.
Μια κοινωνία που κανονικοποιεί τη hustle culture ως τον αθέατο ήρωα της επιτυχίας, με μοναδικό χαμένο τον προσωπικό μας χώρο και χρόνο. Με πολύ απλά λόγια, η hustle κουλτούρα διαμορφώνει την αντίληψη ότι είσαι επιτυχημένος και σωστός εργαζόμενος μόνο όταν είσαι συνεχώς διαθέσιμος και εργάζεσαι εξαντλητικά.
Είναι μια νοοτροπία που φαίνεται αρκετά οικεία. Και εάν δεν μπορείς να την φανταστείς, οραματίσου την εργασιομανία σε πολλαπλάσια ισχύ και με πολλαπλάσιο, αρνητικό, αντίκτυπο.
Ξεπερνώντας τον φόβο ότι δεν οριοθετούμαστε ή δεν έχουμε μάθει να λέμε όχι, στεκόμαστε απέναντι σε έναν μεγαλύτερο γίγαντα. Σε αυτόν που ορατά μένει αόρατος και ονομάζεται παραγωγικότητα. Ενώ έχουν μελετηθεί πολλαπλά εργασιακά μοντέλα ισορροπίας μεταξύ εργασίας και ζωής που καταφέρνουν το μέγιστο δυνατό της παραγωγικότητας του εργαζομένου και συνάμα του οργανισμού, η άλλη όψη του νομίσματος αγνοεί το λιγότερο για το καλύτερο βάζοντας την επιτυχία από την πλευρά της εξάντλησης.
Συνέπεια της hustle culture είναι η σταδιακή εξάντληση και η έλλειψη δημιουργικότητας, το άγχος, η έλλειψη συγκέντρωσης και τελικά η απάθεια ή αυταπάρνηση για κοινωνικότητα και αυτοφροντίδα.
Σε όλα αυτά πλανάται πάντα το αίσθημα ενοχής και μια τοξική θετικότητα που μας σπρώχνει σε ακόμα μεγαλύτερες υπερβολές. Σκεπτόμενοι ότι είμαστε τυχεροί που εργαζόμαστε και αμειβόμαστε στις μέρες μας ή υποβαθμίζοντας όσα προσφέρουμε εκτός ωραρίου εργασίας λέγοντας «5 λεπτά υπόθεση είναι» γυρνάμε γύρω γύρω από μια εργασιακή πραγματικότητα σαν κατάδικοι που περιμένουν τη δίκη.
Η συνταγή της εργασιακής εξάντλησης 😵💫
Είναι τόσο εύκολο τελικά να φτάσει κάποιος στην εργασιακή εξάντληση, που δεν χρειάζεται να επιδιώκεις τίποτα παραπάνω από έναν εργοδότη με συναισθηματική αναισθησία. Αυτό και μόνο μπορεί να ξεκινήσει το domino της πτώσης. Πτώση όχι μόνο σαν υπόσταση, σαν άνθρωπος, αλλά και σαν εργαζόμενος.
Συνηθίζουμε να διαχωρίζουμε τον κοινωνικό από τον επαγγελματικό μας εαυτό ως άμυνα σε απαιτητικά περιβάλλοντα, αλλά εάν σκοπός μας είναι μόνο η εξέλιξη, έχοντας μηδαμινές εργασιακές και προσωπικές αξίες, το να κατακερματίζεται και η εργασιακή μας φήμη είναι το τελικό και πιο βασανιστικό χτύπημα. Μέσα από τη hustle culture ο άνθρωπος μαθαίνει να υπάρχει και να επιβιώνει μόνον ως εργαζόμενος, και εάν τελικά διαλυθεί και αυτός ο ρόλος – χάνεται.
Βάλε μέσα σε μια μέρα ενοχές, υπερωρίες, ασήμαντα emails που γίνονται σημαντικά 11:00 το βράδυ, εταιρικά meetings την ώρα που οδηγείς για το σπίτι, τρεις – τέσσερις διπλούς καφέδες για να αντέξεις την αϋπνία και τον πονοκέφαλο, τρία χαμένα μηνύματα από τους φίλους σου που σε ρωτάνε πού χάθηκες και τέλος έναν λιγοστό, ανήσυχο ύπνο, και έχεις καταφέρει να έρθεις ένα βήμα πιο κοντά στην εξάντληση με στόχο την κάποια, εσφαλμένως προσδιορισμένη επιτυχία.
Η ψυχική μας υγεία αργοσβήνει 🧠
Η φροντίδα του εαυτού μας δεν είναι μόνο η σίτιση ή η τακτική καθαριότητα, μιας που αυτά σε έναν σύγχρονο πολιτισμό θεωρούνται αυτονόητα. Η φροντίδα ταυτίζεται με την ποιότητα που προσφέρουμε στην ψυχή και στο μυαλό μας αλλά και στον χρόνο που επιτρέπουμε στο σώμα μας να ξεκουραστεί.
Ο ποιοτικός ύπνος, η χαλάρωση, η σύνδεση με την φύση, η επαφή με αγαπημένα πρόσωπα, μια βόλτα με τον σκύλο μας στο κοντινό πάρκο, μια ώρα παιχνίδι με το παιδί μας, η αγκαλιά του εαυτού μας, η επίσκεψη στον γιατρό μας για τον τακτικό έλεγχο, ο καφές δίπλα στο κύμα, η ανάγνωση ενός βιβλίου είναι όλα όσα θα πρέπει να κάνουμε για να δυναμώνουμε και να αντέχουμε την μεταβαλλόμενη πορεία της ζωής και της καριέρας μας.
Η πολυπόθητη ισορροπία μεταξύ εργασίας και ζωής δεν στοχεύει στο να απαντήσει στο ερώτημα πώς θα γεμίσουμε τον ελεύθερο χρόνο μας με όσα επιβάλλει η κοινωνία ή το κοινωνικό status που προβάλλεται, αλλά πώς θα ξεκουράσουμε το μυαλό και την ψυχή μας από την πολύβουη πραγματικότητα. Πώς θα βάλουμε ένα φρένο;
Πώς θα αντιμετωπίσεις την πραγματικότητα της εξάντλησης; 😮💨
Μίλα! 🗣️
Μίλα σε κάποιον που γνωρίζει και μπορεί να καταλάβει τι βιώνεις, ίσως ένας ειδικός ψυχικής υγείας ή ένας σύμβουλος σταδιοδρομίας όπου θα είναι αντικειμενικοί αλλά ενσυναισθηματικοί. Εξήγησε όλες τις πτυχές της καθημερινότητάς σου και των συναισθημάτων σου. Ένας ειδικός θα σε βοηθήσει να δεις πιο αντικειμενικά τα όσα βιώνεις, θα δώσεις όνομα στις καταστάσεις (ναι, αυτό που σου συμβαίνει τώρα είναι burnout) και θα σε ενισχύσει στην εκπαιδευτική και εργασιακή σου πορεία.
Βάλε όρια και προτεραιότητες ⚖️
Ίσως είναι δύσκολο να ξεκινήσεις, αλλά είναι πραγματικά σημαντικό να πιστέψεις ότι μπορείς. Πριν απαντήσεις σε κάποια πρόταση ή δική σου παρόρμηση πάρε λίγο χρόνο να σκεφτείς τι θα απαντήσεις.
Οραματίσου εσένα🪞✨
Μην σκέφτεσαι με τα δεδομένα των άλλων, αλλά με τα δικά σου. Τι ορίζεις εσύ ως επιτυχία; To τι θα ήθελες να επιτύχεις και το πώς θα ήθελες να είσαι αύριο, σου ξεκαθαρίζει ποια είναι τα βήματα για να έρθεις πιο κοντά σε αυτό τον οραματισμό σου.
Τουρλίδα Δήμητρα
Πιστοποιημένη Σύμβουλος Σταδιοδρομίας Career In Progress
