Ευχαριστούμε για το μέλλον που μας παραδώσατε. Δε θα πάρουμε...


Γράφει η Μαρίνα Ζαχαρίτζε, μαθήτρια της Γ’ Λυκείου

Μου μίλησαν για επανάσταση στο σχολείο… Μου είπαν ότι εμείς είμαστε το μέλλον αυτής της χώρας, οτι μπορούμε να την αλλάξουμε. Τους άκουγα όλα αυτά τα χρόνια κι ομολογώ πως τους πίστεψα κι όλας. Ένιωσα για ένα μικρό χρονικό διάστημα ότι μπορώ, δεν κρύβω πως είχα μια μικρή ελπίδα μέσα μου πως το αύριο που μας περιμένει, θα είναι αισθητά καλύτερο...

Μεγάλωσα όμως και τώρα μπορώ να καταλάβω τον λόγο για τον οποίο στηριζόσασταν πάνω μας. Μέρα με τη μέρα, χάνατε και χάνετε κάθε μία από τις ηθικές αξίες με τις οποίες μεγαλώσατε. Και δυστυχώς, κάνατε κι εμάς να ξεχάσουμε τι σημαίνει η εντιμότητα, η ανθρωπιά, ο σεβασμός, η αξιοπρέπεια, η φιλοκρατία, το δημοκρατικό ήθος .. Μας μάθατε τι σημαίνει η απάτη, το ψέμα, το μίσος και η φτώχεια της καρδιάς. Και η ευθύνη βαραίνει αποκλειστικά και μόνο εσάς...

Σταθήκατε ανάξιοι να μας παραδώσετε ένα σωστό μέλλον και ζητάτε από εμάς να διορθώσουμε τα δικά σας λάθη, μήπως και «φτιάξουν τα πράγματα». Για ποια αλλαγή μου μιλάτε, όμως; Με τι θράσος ζητάτε εσείς από εμάς, να διορθώσουμε κάτι που συνεχίζετε να το καταστρέφετε κάθε δευτερόλεπτο που περνά; Πώς μπορείτε να έχετε την απαίτηση να πιστεύουμε στον εαυτό μας και κατ' επέκταση σ' ένα καλύτερο αύριο, όταν η κοινωνία που μας παραδίνετε είναι στα πρόθυρα της διάλυσης;

Μια κοινωνία γεμάτη απαιτήσεις προς όλους τους νέους, χωρίς ωστόσο να τηρήσει καμία από τις υποχρεώσεις της. Κι εσείς, ως μέρος αυτής της κοινωνίας, προσπαθείτε να μας πείσετε με τις ψευτοεκλογές σας ότι θα μας βοηθήσετε να αλλάξουμε αυτόν τον κόσμο; Τον κατεστραμένο κόσμο; Μας παραμυθιάζετε συνεχώς!

«Ψηφίστε εμένα για ένα καλύτερο μέλλον», «Εγώ είμαι αυτός που θα τα αλλάξει όλα σε αυτόν τον τόπο», «Εμπιστευτείτε με». Αυτά τα λόγια τα άκουγα συνεχώς από δήθεν φιλοκράτες που τάχα αγαπούσαν αυτόν τον τόπο και υπόσχονταν τόσα και τόσα, όλα αυτά τα χρόνια...

Μεγάλωσα όμως και κατάλαβα ότι κανένας δεν αγάπησε και δε νοιάστηκε τόσο για αυτόν τον τόπο και την κοινωνία, όσο για το χρήμα. Κανένας δεν επέλεξε να σώσει την κοινωνία μας με τις θυσίες που χρειάζεται να γίνουν σ' αυτές τις περιπτώσεις. Γνώρισα βλέπετε, ανθρώπους που ήταν έτοιμοι να δώσουν ακόμη και την ψυχή τους για το χρήμα, να προδώσουν την οικογένειά τους, το ίδιο τους το αίμα... Κι όλως περιέργως, ήταν οι ίδιοι που ήθελαν να τους εμπιστευτώ το μέλλον μου, να βασιστώ πάνω τους.

Υπάρχει ένα πράγμα όμως, για το οποίο αξίζει να τους ευχαριστήσω. Κι αυτό δεν είναι άλλο από το γεγονός πως μ' έμαθαν να ξεχωρίζω τους ψεύτικους ανθρώπους. Ευχαριστώ εκ μέρους της νεολαίας λοιπόν, για την κοινωνία που μας χαρίσατε. Και θα σας παρακαλούσα να το σκεφτείτε καλά πριν ξανά ζητήσετε, πόσο μάλλον να απαιτήσετε, από εμάς την αλλαγή...

 

Θα σου τραβήξουν την προσοχή:



Guest Author