Προφανώς και ανήκουμε στην κατηγορία των ανθρώπων που θα μπορούσαν να ζήσουν για το υπόλοιπο της ζωής τους, μόνο με μακαρόνια. Και είναι πολύ ξεκάθαρο πως η ατάκα «Είμαστε μακαρονάδες, τι να κάνουμε;», μιλάει στην ψυχουλίτσα μας.
Και απ’ότι φαίνεται, είμαστε πολλοί. Αυτό τουλάχιστον ανακοίνωσε ο Διεθνής Οργανισμός Ζυμαρικών, που μας κατέταξε στην γενναία τέταρτη θέση στην κατανάλωσή τους. Η Ιταλία για ευνόητους λόγους βρέθηκε στην πρώτη θέση, ενώ ακολουθούν Τυνησία και Βενεζουέλα.
Στην χώρα μας, που λέτε, η μέση κανατάλωση ζυμαρικών υπολογίστηκε περίπου στα 11,1 κιλά/άτομο. Χρειάζεται να πούμε πως σε αυτόν τον αριθμό έχουν συμβάλει όλοι οι φοιτητές που από Δευτέρα μέχρι Κυριακή, τρώνε μακαρόνια; Ελάτε, όλοι έχουμε βρεθεί σε αυτή τη θέση.
Σύμφωνα λοιπόν με τα αποτελέσματα της Infobank Hellastat AE, ο εγχώριος κλάδος της βιομηχανίας των ζυμαρικών κινείται ανοδικά και σύμφωνα με τη Μαρία Θεοδοσοπούλου, Sectorial Studies Consultant, πρόκειται για έναν δυναμικό κλάδο της βιομηχανίας τροφίμων, ο οποίος εμφανίζει υψηλό βαθμό συγκέντρωσης της παραγωγής σε λίγες, αλλά μεγάλου μεγέθους επιχειρήσεις.Μάλιστα, η πλειοψηφία των επιχειρήσεων αυτών, εφαρμόζει πλήρως καθετοποιημένη παραγωγή, στοχεύοντας στις οικονομίες κλίμακας και στην ανταγωνιστικότητα.
Τα ζυμαρικά, γενικά, θεωρούνται απ’τα δημοφιλή προϊόντα διατροφής, κυρίως για τη χαμηλή τιμής. Και γιατί μαγειρεύονται εύκολα και γρήγορα, προσθέτουμε εμείς.
Έχουμε φτιάξει μακαρόνια στις 5 το πρωί, μετά από ξενύχτι, ουκ ολίγες φορές.
Λένε, μάλιστα, πως η υψηλή διατροφική τους αξία και η συνεχής προσπάθεια των βιομηχανιών να αυξήσουν την προϊοντική τους βάση, κάνουν τους καταναλωτές να τα προτιμούν περισσότερο. Μα ναι, κι εμείς για τη διατροφική τους αξία τα τρώμε. Ναι, ναι.
Με λίγα λόγια, μακαρόνια για ΠΑΝΤΑ!
