Είναι ορισμένοι άνθρωποι που είτε ηθελημένα, είτε άθελά τους, μιλούν σε αυξημένους τόνους συνεχώς. Η φωνή τους είναι διαπεραστική, προκαλεί πονοκέφαλο και μερικές ώρες μαζί τους, είναι αρκετές να σε κάνουν να ζητάς απεγνωσμένα άδεια για καμιά βδομάδα, από δουλειά και παντώς φύσεως υποχρεώσεις…
Κι επειδή κάτι μου λέει πως κι εγώ σ’ αυτήν την κατηγορία ανθρώπων ανήκω, παραθέτω τις 9 ατάκες που παίζει να ακούω συχνότερα από οποιαδήποτε άλλη μέσα στην ημέρα. Με καταλαβαίνουν κι άλλοι ή είμαι ο μόνος τέλος πάντων;!
«Χαμήλωσε τη φωνή σου σε παρακαλώ!»
Δεν μπορώ. Αλήθεια.
«Πάντα έτσι φωνάζεις;»
Τι εννοείς φωνάζω; Έτσι μιλάω.
«Μπορείς να μιλήσεις σε πιο φυσιολογικό τόνο;»
Πάλι τα ίδια…
«Τι στο καλό; Δεν ακούς πόσο δυνατά μιλάς;»
Ναι και;
«Σ’ ακούω, γαμώ! Σ’ ακούω…»
Σίγουρα;
«Σσουυυςς!»
Θα σου λεγα τώρα τίποτα, αλλά έχε χάρη…
«Αν μου το πεις σε λίγο πιο χαλαρό τόνο, παίζει και να συνεννοηθούμε.»
Γιατί θα ακούσεις κάτι διαφορετικό δηλαδή;
«Ειλικρινά, μπορείς να κάνεις κάτι με τη φωνή σου;»
Ο-Χ-Ι!
«Τελευταία φορά που το λέω: μίλα πιο σιγά, κοιμούνται!»
Ωχ συγγνώμη …
