fbpx

Μόλις μάθαμε ότι τόσα χρόνια παίζουμε UNO με λάθος κανόνα κι αρνούμαστε να το δεχτούμε!


Δεν ξέρω για σένα, πάντως εγώ θυμάμαι η πρώτη μου γνωριμία με το συγκεκριμένο παιχνίδι να γίνεται στο χωριό. Καλύτερος τρόπος να περάσουμε την ώρα μας στην πλατεία δεν υπήρχε, οπότε το UNΟ ήταν δώρο Θεού για να καταπολεμήσουμε τη βαρεμάρα. Και φυσικά να καταλήξουμε τσακωμένοι με τη μισή παρέα.

Εκτός αυτού βέβαια, πιστεύω πως ήταν ένας πιο ήπιος τρόπος να μιμηθούμε τους χαρτοπαίκτες παππούδες στο καφενείο.

Σε κάθε περίπτωση, το παιχνίδι αυτό έχει συνοδεύσει πολλές στιγμές στη ζωή μας. Από εκείνα τα καλοκαιρινά απογεύματα που δεν ξέρουμε τι να κάνουμε, μέχρι τα πολύωρα ταξίδια και τα διαλείμματα στη σχολή. Οπότε, το να μαθαίνουμε ότι μετά από τόσο καιρό, το παίζουμε ΛΑΘΟΣ, είναι βαρύ χτύπημα.

Ειδικά μάλιστα, όταν αυτό το λάθος προσφέρει τη μεγαλύτερη ικανοποίηση! 

Έτσι λοιπόν μετά από τόσες παρτίδες, οι δημιουργοί του UNO έρχονται να μας πουν πως τσάμπα τόσα νεύρα από τη μία πλευρά και ύπουλα γελάκια από την άλλη, μιας κι αφού πέσει η πιο αγαπημένη και ταυτόχρονα μισητή κάρτα (εξαρτάται σε ποιανού τα χέρια βρίσκεται) «+4», ΔΕΝ μπορεί να την ακολουθήσει η «+2».

Πιο απλά, όταν ο προηγούμενός σου πετάει την κάρτα «+4» κι εσύ κάνεις χαρούλες, γιατί γλιτώνεις κολλώντας τη «+2», φορτώνοτας έτσι τον επόμενο με 6 συνολικά κάρτες, είναι άκυρο!

Αντ’ αυτού, πρέπει να υποστείς το χτύπημα του προηγούμενού σου, να πάρεις τις 4 κάρτες και να χάσεις τη σειρά σου.

Με λίγα λόγια δηλαδή, η UNO βγήκε και ακύρωσε κάτι το οποίο έχουμε κάνει κι έχουμε ευχαριστηθεί με την ψυχούλα μας όλοι ανεξαιρέτως.

Οι αντιδράσεις πολλές, όπως ήταν αναμενόμενο, με τους περισσότερους απλώς να κλείνουν τα αυτιά τους στο νέο αυτό κανόνα. Με αυτόν ξεκίνησαν, με αυτόν θα συνεχίσουν να πορεύονται!

Μαζί τους είμαστε κι εμείς λοιπόν! (Μέχρι να εφαρμοσθεί εναντίον μας. Εκεί πια ίσως και να αλλάξουμε μεριά.) 

#ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ

#BEST OF INTERNET

#BEST OF INTERNET