fbpx

Αφιέρωμα στον Paul Walker, τον ξανθό μαχητή των δρόμων!


Μια μέρα σαν σήμερα, μάθαμε ότι ο Πολ Γουόκερ έφυγε απότομα απ’ αυτόν τον κόσμο, μόλις στα 40 του χρόνια. Για τόσο νεαρή ηλικία, η θλίψη είναι δεδομένη και ακόμα παραπάνω αν αυτός είναι celebrity και τα ΜΜΕ θυμούνται να τον αποθεώσουν. Αλλά εδώ πρόκειται για κάτι αληθινό και δεν έχει να κάνει ούτε με το σταριλίκι ούτε με την έντονη φιλανθρωπική του δράση.

Πάνω απ’ όλα, ο Γουόκερ ήταν ένας ωραίος τύπος. Τον έβλεπες να μιλάει και αισθανόσουν ότι ήθελες να τον κεράσεις μια μπύρα. Ήταν cool, χωρίς να παριστάνει κάτι. Δεν προκαλούσε, ούτε δικαιώματα να τον κακολογήσουν έδωσε.

Στο σινεμά ποτέ δεν διεκδίκησε κάποια φλύαρη αναγνώριση, ούτε πούλαγε μαθήματα υποκριτικής. Έπαιζε σε ταινίες που απευθύνονταν σε ευρύ κοινό, ήξερε να σε ψυχαγωγήσει και σε σχέση με πολλούς στη θέση του, να επιλέγει. Συχνά ξεχνάμε πόσο μεγάλη πολυτέλεια είναι η επιλογή για έναν ηθοποιό. Ο Γουόκερ ήξερε τι μπορούσε να κάνει και διάλεγε ανάλογα, ενώ με τα χρόνια άρχισε να παίρνει και ρίσκα που του βγήκαν. Είναι το λιγότερο κρίμα που ποτέ δεν θα μάθουμε πού μπορούσε να φτάσει.

Η φιλμογραφία του δύσκολα περιείχε χαζομάρες και ακόμη κι εκεί, δεν μπορούσες να τον κατηγορήσεις γιατί ό, τι ήταν να κάνει, το έκανε καλά, το γούσταρε και αυτό στο περνούσε κι εσένα. Ψάξε όσο θέλεις, πολύ λίγοι movie stars το πέτυχαν αυτό. Μην πας μακριά, το φιλαράκι του, ο Βιν Ντίζελ (τον οποίο και λατρεύω) τη μία τα δίνει όλα και την άλλη βαριέται που ζει…

Σαν ελάχιστο φόρο τιμής, ρίχνουμε μια ματιά σε μερικές χαρακτηριστικές ταινίες του που μας έκαναν να πούμε «σωραίος» και για τις οποίες θα τον βλέπουμε και θα σκάμε ένα χαμόγελο μέχρι τ’αυτιά. Γιατί αυτό ήθελε.

Running Scared (Τρέξε Γρήγορα, 2006)

1

Πρώτο και καλύτερο χωρίς δεύτερη σκέψη, αυτό το λυσσασμένο θρίλερ πατάει τέρμα τα γκάζια, προτού το υπόλοιπο Χόλιγουντ προλάβει καν να βάλει το κλειδί στη μίζα. Ο Γουόκερ είναι σαρωτικός στον ρόλο ενός μικροεγκληματία που αναλαμβάνει να ξεφορτωθεί ένα όπλο, το οποίο όμως θα πέσει σε λάθος χέρια και θα τον οδηγήσει στην πιο κολασμένη νύχτα της ζωής του, ενώ θα μπλέξει και τη γυναίκα του (συγκλονιστική η Βέρα Φαρμίγκα). Σκοτεινό, βίαιο και άγριο, αυτό το αφόρητα υποτιμημένο κομψοτέχνημα απέτυχε εισπρακτικά, αλλά η δημοτικότητα του αυξάνεται με τα χρόνια, κυρίως επειδή όπου κι αν κοιτάξεις/ακούσεις/διαβάσεις γνώμες, όλοι συμφωνούν σε ένα πράγμα: Η κορυφαία ερμηνεία του…

Hours (2013)

2

…μέχρι αυτήν. Ενώ ο τυφώνας Κατρίνα μαίνεται έξω, ένας άντρας θα παγιδευτεί μόνος του στο μαιευτήριο και θα παλέψει με κάθε δύναμη να κρατήσει τη νεογέννητη κόρη του στη ζωή. Αυτό το έργο (που o Γουόκερ το είχε χαρακτηρίσει ως ένα »passion project» για τον ίδιο) χρωστάς να το δεις για πάρτη του. Υποδύεται έναν ρόλο μακριά απ’ τα μάτσο και badass στερεότυπα που τον είχαμε συνηθίσει και αποδεικνύει περίτρανα ότι και καλός ηθοποιός ήταν, αλλά κι ότι μπορούσε να σηκώσει μια ολόκληρη -και δραματικά φορτισμένη- ταινία στις πλάτες του. Συγκίνηση και τεράστιο respect.

Into the Blue (2005)

INTO THE BLUE, Jessica Alba, Paul Walker, 2005, (c) MGM

Λατρεμένη καλοκαιρινή απόλαυση και άνετα από τα πιο διασκεδαστικά φιλμ που έκανε ο Γουόκερ, έχοντας δίπλα του την Τζέσικα Άλμπα στα καλύτερά της, να μας προσφέρει απλόχερα ένα γερό οφθαλμόλουτρο. Πλανάρες στη θάλασσα, μπικίνια (και κοιλιακοί για τις κυρίες) και μπόλικη δράση συνθέτουν την καλύτερη πρόταση για να δεις πριν πας μπανάκι παραλία. Ειλικρινά, εκτός αν είσαι μισάνθρωπος που σιχαίνεται το καλοκαίρι ή hater της Άλμπα, δεν υπάρχει λόγος να μη γουστάρεις, γιατί πρόκειται για το καλύτερο summer action movie απ’ την εποχή του Point Break!

Eight Below (Ανταρκτική, Στα Όρια του Αδύνατου, 2006)

4

Ριμέικ μιας τεράστιας ιαπωνικής επιτυχίας του 1983 και βασισμένη σε αληθινή ιστορία, το Eight Below είναι μια επική περιπέτεια για όλη την οικογένεια. Η (υπερ)παραγωγή είναι της Disney, οπότε απευθύνεται σε νεανικό αλλά και παιδικό κοινό, έχει μεγαλειώδες θέαμα και φόντο τα απέραντα παγωμένα τοπία. Οι απόλυτοι σταρ είναι βεβαίως τα χάσκι, που μετατρέπουν ένα ήδη ευχάριστο φιλμ σε απαραίτητη προβολή για τους ζωόφιλους. Τα πανέμορφα σκυλιά κλέβουν άνετα την παράσταση -και την καρδιά σου- κι αν έστω και λίγο αγαπάς τα ζώα, η ταινία θα σου φτιάξει τη μέρα, το μήνα, μπορεί και τη χρονιά!

The Fast and the Furious (Oι Μαχητές των Δρόμων, 2001)

5

Αναμενόμενο να φτάσουμε εδώ και αν είναι να επιλέξουμε μία, καλύτερα ας πάμε εκεί που άρχισαν όλα, στη ταινία που έκανε σταρ τους πρωταγωνιστές της, ξεκίνησε ένα υπερ-επιτυχημένο franchise και δημιούργησε μια μανία που κανένας μας δεν θα ξεχάσει. Περιοδικά, βιντεοπαιχνίδια, παράνομοι αγώνες, θέματα σε δελτία ειδήσεων και ατελείωτοι κάγκουρες είναι μόνο μια ιδέα απ’ το φαινόμενο που πήρε παραμάζωμα τη δεκαετία του 2000. Η ταινία αντικειμενικά είναι σάπια από παντού, αλλά αυτή είναι και η γοητεία της. Όσο κι αν σιχαίνεσαι την (απύθμενη) ηλιθιότητα της, παραδέξου ότι ξέρεις τις ατάκες της απ’ έξω κι ανακατωτά! Ο βαθμός νοσταλγίας χτυπάει κόκκινο και εγγυάται άφθονο χαβαλέ, ειδικά αν είσαι ντίρλα. Αποθέωση στην σκηνή που παίζει το »Watch Your Back»,ενώ ο Γουόκερ πλακώνεται με τον φανελάκια Ματ Σουλτζ, με αφορμή ένα σάντουιτς. Με τόνο.

Noel (2004)

6

Iδανική χριστουγεννιάτικη πρόταση (ειδικά για ζευγαράκια), το Noel είναι μια feel good μελούρα που πραγματεύεται ένα γιορτινό 24ωρο μερικών όχι και πολύ ευτυχισμένων ανθρώπων. Ο τόνος είναι αρκετά λυπητερός αρχικά, αλλά η ταινία κρατιέται πολύ γερά χάρη σ’ένα εντυπωσιακό καστ από καταπληκτικούς ηθοποιούς: O Γουόκερ είναι εξαιρετικός, η Πενέλοπε Κρουζ εκθαμβωτική, η Σούζαν Σαράντον εγγύηση όπως πάντα και έχουμε και μια εμφάνιση-έκπληξη απ’τον τεράστιο Ρόμπιν Γουίλιαμς. Κάποιοι θεατές ίσως να μην ενθουσιαστούν με το δράμα των χαρακτήρων, αλλά σιγά-σιγά όλα βαίνουν καλώς και το χριστουγεννιάτικο πνεύμα κάνει το θαύμα του. Αγάπη να υπάρχει!

Joy Ride (Ποτέ Μη Μιλάς Σε Ξένους / Παιχνίδια θανάτου, 2001)

7

Ενώ ταξιδεύουν οδικώς, δύο αδέρφια σκαρφίζονται μια φάρσα σε έναν νταλικέρη, αλλά σύντομα συνειδητοποιούν ότι είναι μανιακός δολοφόνος και βρίσκονται κυνηγημένοι σε μια εφιαλτική διαδρομή. Αντλώντας έμπνευση από άλλα κλασικά έργα με παρόμοια ιστορία όπως το The Hitcher, η καλοστημένη ταινία του Τζον Νταλ (μάστορας στο είδος) δεν αποφεύγει ορισμένα κλισέ, αλλά αν ψήνεσαι για ένα αγωνιώδες θριλεράκι, είναι πολύ καλή επιλογή.

Pleasantville (1998)

8

Σε έναν από τους πρώτους του κινηματογραφικούς ρόλους, ο -εικοσιεφτάχρονος τότε- ζεν πρεμιέ έπαιξε το ομορφόπαιδο που φυστίκωνε η Ριζ Γουίδερσπουν, δείχνοντας πόσο τέλεια έγραφε το σουλούπι του στον φακό, όπως φάνηκε και στα χρόνια που ακολούθησαν. Ο ρόλος του είναι μικρός, αλλά αξίζει γιατί έτσι κι αλλιώς είναι μια πολύ καλή ταινία, η επιτυχία της οποίας τον βοήθησε να πάρει φόρα και ευκαιρίες σε πολύ μεγαλύτερα πρότζεκτ.

Pawn Shop Chronicles (2013)

9

Εδώ έχουμε μια θεοπάλαβη σπονδυλωτή (τρεις διαφορετικές ιστορίες που συνδέονται από έναν κοινό άξονα) κωμωδία, με τον Γουόκερ να τα σπάει στο ρόλο ενός πανηλίθιου, πρεζάκια και ρατσιστή μπουρτζόβλαχου που δεν λέει να πει μια χρήσιμη κουβέντα! Δυστυχώς δεν έχει μεγάλο χρόνο συμμετοχής αλλά όσο κρατάει, δεν σ’ αφήνει να πάρεις ανάσα, είναι στ’ αλήθεια ξεκαρδιστικός. Η παρουσία του είναι ένα απ’ τα highlights μιας ταινίας τόσο καμμένης και τόσο «οτινάναι», που πρέπει να τη δεις για να το πιστέψεις. Αν ψάχνεις κάτι εντελώς διαφορετικό, σίγουρα θα σ’ ενδιαφέρει.

Χαιρετάμε με ένα βιντεάκι με αστείες φάσεις του σε γυρίσματα, σαν μια ιδέα του πόσο καλοδιάθετος και φωτεινός τυπάς ήταν. Λείπεις φίλε. /salute

#ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ

#BEST OF INTERNET

#BEST OF INTERNET