Αξίζει τόση παράφορη λατρεία ο Ράιαν Γκόσλινγκ; Εμείς λέμε... ΝΑΙ, δαγκωτό!


Ο Ράιαν Γκόσλινγκ έκλεισε τα 37 του χρόνια και νιώσαμε την ανάγκη να κάνουμε ένα μικρό tribute σ' αυτό το ομορφόπαιδο με το μονίμως βαριεστημένο βλέμμα! Ο Γκόσλινγκ είναι μια ιδιαίτερη περίπτωση σταρ της μεγάλης οθόνης. Είναι καταπληκτικός σ' αυτό που κάνει, ενώ ταυτόχρονα επιδεικνύει μια αξιοζήλευτη αύρα ανδροπρέπειας. Οι άντρες θέλουν να του μοιάσουν και τα κορίτσια θέλουν... τον ίδιο!

Οπότε ας κάνουμε μια αναδρομή στη ζωή του, βλέποντας όλα όσα τον καθόρισαν, αλλά και την σταθερότητα με την οποία έκανε τον εαυτό του σύμβολο!

Ο ξανθομάλλης τυπάκος γεννήθηκε το 1980 στην Κορνουάλη του Οντάριο. Στα 13 του, οι γονείς του χώρισαν κι εκείνος με τη μεγαλύτερη αδερφή του έμειναν στης μητέρας του. Μια εμπειρία που όπως έχει πει κι ο ίδιος, τον έμαθε «να σκέφτεται σαν κορίτσι» (πολύ χρήσιμη ικανότητα θα 'λεγα)!

Από μικρός δεν πήγαινε καλά στο σχολείο, είχε θέματα συμπεριφοράς και καθόλου φίλους. Δεχόταν bullying, πλακωνόταν με άλλα παιδιά και έτρωγε αποβολές (το παρατσούκλι του ήταν "trouble"). Είχε θέματα με το διάβασμα κι η μάνα του παράτησε τη δουλειά της για να του κάνει μαθήματα στο σπίτι. Ο ίδιος λέει πως αυτό του έδωσε μια αίσθηση αυτονομίας, την οποία δεν έχασε ποτέ.

Θέλησε από τότε να γίνει performer και στα 12 του διαγωνίσθηκε σ' ένα τηλεοπτικό talent show, μ' ένα γκρουπ χορευτών, στο οποίο ήταν το μόνο αγόρι! Μπερμπάντης από μικρός! Λίγο αργότερα, κέρδισε τη συμμετοχή του στην τότε δημοφιλή παιδική σειρά The Mickey Mouse Club, όπου έπαιζαν κι άλλοι μελλοντικοί σταρ, σαν την Μπρίτνεϊ Σπίαρς, την Κριστίνα Αγκιλέρα και τον Τζάστιν Τίμπερλεϊκ (ο οποίος στο μέλλον του «έφαγε» κι ένα ρόλο στην ταινία Alpha Dog)!

Πιτσιρίκος όλο υφάκι κι αυτοπεποίθηση, στην πρώτη τηλεοπτική του εμφάνιση, από το 1993!
Έχει το ακριβώς ίδιο βλέμμα από τότε ή είναι ιδέα μου;

Πήγε ΗΠΑ και υπέγραψε συμβόλαιο δύο χρόνων, που ο ίδιος τα θεωρεί τα καλύτερα της ζωής του. Επιτέλους χαιρόταν την παιδική του ηλικία και μάλιστα επί πληρωμή! Έστω κι αν οι εμφανίσεις του δεν ήταν σταθερές, γιατί δεν ήταν ο σταρ του σόου. Ακόμα κι έτσι, εκείνος ουσιαστικά ζούσε την οικογένειά του, με την οποία έμενε σε οικισμό με τροχόσπιτα, ενώ όλα τα υπόλοιπα παιδιά της σειράς έμεναν με τις δικές τους σε μισθωμένη πολυκατοικία.

Όταν η σειρά κόπηκε το '95, επέστρεψε στον Καναδά και έπαιζε μικρά ρολάκια σε σειρές όπως οι Ανατριχίλες, μέχρι το 1998 που πρωταγωνίστησε στη σειρά Young Hercules, (η παιδική εκδοχή του γνωστού Ηρακλή που έσκιζε στα 90s)! Παρότι η επιτυχία ήταν σταθερή, ο ίδιος δεν άντεχε άλλο το στίγμα του «παιδιού ηθοποιού» και το ξεφορτώθηκε ηχηρά, στην πρώτη κιόλας φορά που πρωταγωνίστησε στο σινεμά.

Το 2001 πήρε το πρώτο του πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία "The Believer" όπου υποδύθηκε ένα νεαρό νεοναζί και πλέον πέταξε κάθε αθωότητα από πάνω του. Το φιλμ κι ο ίδιος κέρδισαν βραβεία και πλέον θεωρούνταν ένας αληθινά στιβαρός ηθοποιός. Τρία χρόνια μετά, ήρθε η οριστική καταξίωση, όταν έγινε το υγρό όνειρο κάθε μυθομανούς ρομαντικής κορασίδας, με το Ημερολόγιο.

Χούφτωσ' τη, χούφτωσ' τη!

Το δημοφιλές μελόδραμα τον έκανε σούπερσταρ κι ο Ράιαν είχε την πολυτέλεια που όλοι οι ηθοποιοί ποθούν: την επιλογή. Αντί όμως να συνεχίσει σε παρόμοια και σίγουρα μονοπάτια, προτίμησε να τεστάρει τις ικανότητες του σε μικρότερες και ποικίλες παραγωγές, που το ρίσκο είναι μεγαλύτερο, όπως κι η ανταμοιβή! Τρανά παραδείγματα το Lars and the Real Girl, το Blue Valentine  και το Half Nelson, που του έδωσε και την πρώτη του οσκαρική υποψηφιότητα!

Το 2011 πρωταγωνίστησε σε τρεις ταινίες που έκαναν πάταγο. Στο Drive παρέδωσε μια ασυναγώνιστα hyper-cool ερμηνεία που θα μελετάται για χρόνια και τον χάραξε ανεξίτηλα στην αιωνιότητα των μοναχικών ηρώων. Στο Crazy, Stupid, Love επέστρεψε στη τέχνη του «κάνε τα κορίτσια να παραληρούν», έτσι για να μη ξεχνιόμαστε! Και στο «Αι Ειδοί του Μαρτίου» έδωσε μαθήματα υποκριτικής δίπλα στον Τζορτζ Κλούνεϊ, στην αποθέωση του «ο νέος ειν' ωραίος κι ο παλιός είναι αλλιώς»!

Μπορεί να είσαι γαμάτος, αλλά δε θα γίνεις ποτέ «καύλωσα την Έμμα Στόουν» γαμάτος!

Από τότε είχε μια σταθερή πορεία στο κινηματογραφικό χρηματιστήριο, παίζοντας σε πολλές ταινίες μεγάλου budget και ποικίλης θεματολογίας, κάνοντας πάντα άψογα τη δουλειά του, είτε σαν ηθοποιός είτε σαν τραγουδιστής. Μπορεί να παραμένει ένας γκομενομαγνήτης, αλλά η αξία του σαν επαγγελματίας δεν καθορίζεται από τα εξώφυλλα ή τις άπειρες λίστες τύπου ''Top 847 sexiest guys alive".

Αυτή καθορίζεται από το βιογραφικό του, που είναι γεμάτο με σπουδαίους σκηνοθέτες που τον εμπιστεύτηκαν, όπως Ο Νίκολας Βίντινγκ-Ρεφν (προσωπικά θεωρώ το Μόνο ο Θεός Συγχωρεί υπερ-ταινιάρα, αλλά είμαι απελπιστικά μόνος σ' αυτό), ο Νταμιέν Σαζέλ (La La Land), o Σέιν Μπλακ (The Nice Guys) και ο Ντενί Βιλνέβ (Blade Runner 2049). Επίσης, έκανε τις ψακτικές του και σαν σκηνοθέτης, με το εξαιρετικά καλλιτεχνικό Lost River.

Οπότε ναι, θα λέγαμε ότι του αξίζει όλη η λατρεία που λαμβάνει!

& τώρα ας ξαναδούμε αυτό το σχολείο κινηματογράφου, που ήταν τα πρώτα, ιδιοφυή λεπτά του "Drive": 

 

 

Θα σου τραβήξουν την προσοχή:



   
Χάρης Κυριακόπουλος