Πρέπει να παραδεχτούμε ότι αν κάτι διαθέτουμε σαν χώρα, αυτό είναι τύχη. Διότι από μέριμνα που θα απέτρεπε σοβαρές ζημιές, υστερούμε σημαντικά.
Ευτυχώς λοιπόν, ήμασταν αρκετά τυχεροί που το ασανσέρ στις φοιτητικές εστίες του ΑΠΘ ήταν άδειο όταν έπεσε και που η θέση σε αίθουσα του Παντείου πάνω στην οποία κατέρρευσε με δύναμη φωτιστικό οροφής, ήταν επίσης κενή, παρ’ όλο που το περιστατικό έλαβε χώρα εν ώρα μαθήματος.
Το θέμα όμως είναι πως μια χώρα που θεωρείται ανεπτυγμένη δεν μπορεί να στηρίζεται συνεχώς στην… τύχη. Πόσο μάλλον όταν οι ιθύνοντες κουνούν το δάχτυλο επιδεικτικά, μέχρι να γίνει το μοιραίο και να φορτώσουν τις ευθύνες οπουδήποτε αλλού. Το πιο τρανό παράδειγμα φυσικά, είναι αυτό των Τεμπών.
Δύο χρόνια μετά σχεδόν, καταστάσεις συνεχίζουν να παίζουν με την «τύχη» των φοιτητών, όπως το συμβάν με το ασανσέρ στο ΑΠΘ αλλά και το πιο πρόσφατο στο Πάντειο. Συγκεκριμένα, όπως αναφέρει το alfavita.gr, σε μάθημα της Παρασκευής (22/11), ένα φωτιστικό οροφής έπεσε εν ώρα διάλεξης, προκαλώντας αναστάτωση αλλά ευτυχώς όχι κάποιον τραυματισμό. Είναι ωστόσο το πολλοστό παράδειγμα που επιβεβαιώνει ότι τα πανεπιστήμια δε δέχονται τη δέουσα προσοχή από το Υπ. Παιδείας, με τις υποδομές να εκπέμπουν sos. Λογικά οι διαγραφές αιώνιων φοιτητών θα λύσουν όλα τα – σοβαρότερα – προβλήματα των σχολών.
Φοιτήτρια που βρισκόταν στην αίθουσα την ώρα του περιστατικού, αναφέρει:
Ουσιαστικά την ώρα που κάναμε μάθημα ξεκόλλησε το φωτιστικό – σχάρα από τη λάμπα και έπεσε κάτω ανάμεσα στις θέσεις. Εκείνη τη στιγμή έτυχε να μην κάθεται κανένας φοιτητής στο σημείο αυτό αλλά ήταν καθαρά θέμα τύχης γιατί το περιστατικό έγινε σε μια μικρή αίθουσα που υπό άλλες συνθήκες είναι γεμάτη και αναγκαζόμαστε να καθόμαστε μέχρι και στα παράθυρα.
Οι κίνδυνοι είναι καθημερινοί με λίγα λόγια, αφού να θυμίσουμε ότι σε αντίστοιχη περίπτωση όπου φοιτητές κάθονταν στα παράθυρα, υπήρξε πτώση από μεγάλο ύψος. Η οποία – ξανά – από τύχη δεν οδήγησε σε μοιραία αποτελέσματα.
