fbpx

Η Βία κατά των Γυναικών είναι ένα φαινόμενο που μας αφορά όλους. Μην κάνεις οτι δε βλέπεις…


Η βία κατά των γυναικών είναι ένα φαινόμενο που θα έπρεπε να μας προβληματίζει όλους. Μπορεί να συμβεί στην καθεμία… Στη φίλη μας, στη μητέρα μας, στη συνάδελφό μας, στην καθηγήτριά μας, στη γειτόνισσά μας, σε μια περαστική. Ωστόσο, οι περισσότερες γυναίκες φοβούνται. Φοβούνται την κοινωνική κατακραυγή, πως δε θα τις πιστέψει κανείς, πως θα στιγματιστούν.

Προκειμένου λοιπόν να κατανοήσουμε το φαινόμενο αυτό και τους τρόπους που μπορεί να αντιμετωπιστεί και να εξαλειφθεί, μιλήσαμε με την κυρία Δώρα Κατσιβαρδάκου, διευθύντρια της Γενική Γραμματεία Ισότητας των Φύλων του Υπουργείου Εσωτερικών στη Διεύθυνση Κοινωνικής Προστασίας και Συμβουλευτικών Υπηρεσιών.

Η κ. Δώρα Κατσιβαρδάκου, αναφέρει πως: «Σήμερα μιλάμε για βία κατά των γυναικών, το οποίο είναι ένας μηχανισμός υποταγής των γυναικών και ξεκινάει από την ανισότητα των δύο φύλων, αλλά στην πραγματικότητα τη διαιωνίζει. Η βία εμπεριέχει ανάμεικτα συναισθήματα: επιβολή βίας και άσκησης ελέγχου από την πλευρά του δράστη και φόβο από τη μεριά του θύματος.»

Οι ηλικίες που επισκέπτονται κατά κύριο λόγο τη Γενικής Γραμματείας Ισότητας των Φύλων είναι 25- 50 και κυρίως παντρεμένες γυναίκες. Η κ. Δώρα Κατσιβαρδάκου, μας τονίζει πως«Η βία κατά των γυναικών δεν κάνει διακρίσεις. Υπάρχει παγκοσμίως, καθώς είναι απολύτως έμφυτη με το θεσμό της πατριαρχικής οικογένειας και αλλάζουν μονάχα οι μορφές της.» Βέβαια, εκτρέφεται και από τον σεξισμό. Παραδείγματος χάρη, γυναίκες που έχουν καταφέρει να βρίσκονται σε μεγάλα αξιώματα, τις κατηγορούν για την αμφίεσή τους και το χαμηλό ήθος τους, με σκοπό να τους μειώσουν τον αυτοσεβασμό του.

Παρόλο, λοιπόν, που η κοινωνία εξελίσσεται και οι γυναίκες αρχίζουν να συνειδητοποιούν τη θέση τους σε αυτήν, έρευνα του Οργανισμού Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης που δημοσιεύτηκε το 2014 και πραγματοποιήθηκε σε 42.000 γυναίκες σε όλη την Ευρώπη, ανέδειξε μεγάλα ποσοστά βίας στις Σκανδιναβικές χώρες.

Όταν ξέρεις ποια είσαι και γνωρίζεις τον τρόπο να διεκδικήσεις τα δικαιώματά σου, ανέχεσαι και λιγότερα. Πολλοί συγχέουν την αγάπη με τη βία και υπάρχουν κάποια σημάδια που τη φανερώνουν και μπορεί κάθε γυναίκα να καταγγείλει το δράστη γι’ αυτά.

Προσπαθεί να σε αποκόψει από τον κοινωνικό σου περίγυρο; Έχει προσπαθήσει να κάνει σεξ μαζί σου, ενώ εσύ δεν ήθελες, εκβιάζοντάς σε συναισθηματικά; Μήπως σε έχει προσβάλλει με σκληρά λόγια ή σε έχει βρίσει με τρόπο χυδαίο; Διαδίδει για σένα πράγματα που δεν ισχύουν; Σου ασκεί έλεγχο για το πού πας, τι φοράς και με ποιους βγαίνεις; Σε χτυπάει προκειμένου να κάνεις αυτά που θέλει; Θυμώνει όταν βρίσκεσαι με την παρέα σου;

Σε κάνει να νιώθεις όμορφα για αυτό που είσαι; Παραδέχεται τα λάθη του; Νιώθεις πως σε καταλαβαίνει; Σέβεται τις επιθυμίες σου;

Βέβαια, ακόμη και να γίνει κατανοητό σε μια γυναίκα πως ο σύντροφός της έχει ξεπεράσει τα όρια της ζήλιας και φτάνει στο σημείο της βίας, υπάρχουν αρκετά πισωγυρίσματα μέχρι να αποφασίσει να φύγει. Κι ο λόγος, διότι είναι δύσκολο να εναντιωθεί απέναντι σε αυτόν που όφειλε να την προστατεύσει, στον σύντροφό της.

Δεν είναι φυσικά απαραίτητη η διακοπή της σχέσης, αλλά η συνειδητοποίηση από τη μεριά του συντρόφου πως τέτοια συμπεριφορά δεν είναι ανεκτή. Αν δε, δεν το κατανοεί αυτό, τότε προσέρχεται ο χωρισμός.

Ένα περιστατικό βίας με τη μορφή βιασμού, συνέβη πριν δώδεκα χρόνια στην Αμάρυνθο, πόλη της Εύβοιας και συγκλόνισε το πανελλήνιο. Μια δεκαεξάχρονη μαθήτρια από τη Βουλγαρία λοιπόν, καταγγέλλει ότι έπεσε θύμα βιασμού από τέσσερις συμμαθητές της μέσα στις τουαλέτες του σχολείου της, ενώ ταυτόχρονα βιντεοσκοπούνταν το έγκλημα από έξι πρώην συμμαθητές της. Έτσι, η δεκαεξάχρονη με τη μητέρα της αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν το σπίτι τους και με τη βοήθεια της Πολιτείας, οι δυο γυναίκες βρίσκουν σπίτι στην Αθήνα. Στην καταγγέλλουσα δίδεται υποτροφία σε γνωστό ιδιωτικό σχολείο.

Ωστόσο, η τοπική κοινωνία στράφηκε κατά της μαθήτριας, καταγγέλλοντάς την για «ψευδομαρτυρία». 

Σημειώνεται ότι οι τέσσερις κατηγορούμενοι προέρχονται από γνωστές οικογένειες του χωριού. Εκτός από τον γιο των καθηγητών, υπάρχει ένας γιος αστυνομικού και δύο γιοι εργατών. Μετά από τρεισήμισι χρόνια, η υπόθεση αναβίωσε στο δικαστήριο, αλλά για εμάς είναι φανερό ότι δεν ήταν δυνατό να βγει στο φως η αλήθεια. Κατά τη διαδικασία κατέθεσαν περίπου 40 μάρτυρες υπέρ των κατηγορουμένων, μεταξύ των οποίων και εκπαιδευτικοί, ενώ από την πλευρά της καταγγέλλουσας δεν υπήρξε κανείς και καμία μάρτυρας, εκτός βέβαια της μητέρας της.

Γιατί συνέβη αυτό; Στη σύγχρονη σεξιστική Ελλάδα κυριαρχεί η αντίληψη ότι υπαίτιο γι’ αυτό που συνέβη είναι το θύμα του βιασμού, διότι στην παραπάνω περίπτωση την δεκαεξάχρονη την καθορίζει σαν άτομο η «διαφορετικότητα» όσον αφορά την κοινωνική της τάξη, τη φυλή της και το φύλο της.

Πρέπει να σταματήσει να υπάρχει η αντίληψη πως για το βιασμό ευθύνεται η ενδυμασία της γυναίκας! Άλλωστε, γιατί δε ρωτάει κανείς το δράστη τι φορούσε; Πρέπει να ανατραπεί μια ολόκληρη νοοτροπία, αλλά έχουμε αρκετό δρόμο μπροστά μας!

Βέβαια, το μεγαλύτερο ζήτημα για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών είναι η πρόληψη και η καλύτερη πρόληψη είναι η ισότητα, η αυτοπεποίθηση!`

Με την εξέλιξη της κοινωνίας και την πάροδο του χρόνου, έχουν υπάρξει σημαντικά βήματα, προκειμένου να εξαλειφθεί η βία κατά των γυναικών. Πιο συγκεκριμένα, στο θεσμικό επίπεδο μια εξαιρετική εξέλιξη είναι η Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης. Μια σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης για την πρόληψη και καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και την καταπολέμηση της ενδοοικογενειακής βίας. Αποτελεί το πρώτο νομικά δεσμευτικό έγγραφο για την πρόληψη του φαινομένου, την προστασία των θυμάτων και την καταδίκη των δραστών.

Συμπεριλαμβάνονται ήδη 27 χώρες που την έχουν επικυρώσει. Αδιαμφισβήτητα λοιπόν, είναι μια διεθνής πρωτοπορία για την αναγνώριση και την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών.

Η Γενική Γραμματεία Ισότητας των Φύλων, με τη σειρά της, προκειμένου να συμβάλλει στην καταπολέμηση αυτού του φαινομένου, παρέχει πανελλαδική γραμμή SOS 15900, η οποία λειτουργεί 365 ημέρες το χρόνο σε 24ωρη βάση, με αστική χρέωση, και προσφέρει συμβουλευτικές υπηρεσίες τόσο στα ελληνικά όσο και στα αγγλικά.

Aκόμη, η Γενική Γραμματεία Ισότητας των Φύλων του Υπουργείου Εσωτερικών, διαθέτει 41 Συμβουλευτικά Κέντρα ενημέρωσης και πληροφόρησης σε θέματα ισότητας των φύλων, αντιμετώπισης της βίας και πολλαπλών διακρίσεων κατά των γυναικών, κοινωνικής, ψυχολογικής, νομικής και εργασιακής στήριξης, καθώς επίσης και νομική βοήθεια. Τέλος, παραπέμπει ή συνοδεύει γυναίκες σε ξενώνες φιλοξενίας, στις αστυνομικές και εισαγγελικές αρχές, στο δικαστήριο, σε νοσοκομεία, κέντρα υγείας, κέντρα ψυχικής υγείας, σε φορείς αρμόδιους για προνοιακά ή άλλα επιδόματα, σε φορείς προώθησης της απασχόλησης και επιχειρηματικότητας, σε φορείς προστασίας και στήριξης παιδιών.

Η κ. Δώρα Κατσιβαρδάκου υπογραμμίζει πως: «Ο φόβος προέρχεται από τα θεμέλια της αυτοεκτίμησης μιας γυναίκας, καθώς μέσα της πιστεύει πως δεν αξίζει σαν άνθρωπος και πως της άξιζε αυτό που της συνέβη. Γι’ αυτό λοιπόν, η Γενική Γραμματεία Ισότητας των Φύλων μέσω των δράσεών της, προσπαθεί να ενδυναμώσει ψυχολογικά τις γυναίκες, προκειμένου να αποκτήσουν αυτοέλεγχο και αυτοεκτίμηση και εν τέλει να μπορέσουν να σταθούν στα πόδια τους.»

Οι δομές της είναι προσβάσιμες και σε αναπηρικά αμαξίδια, ενώ πραγματοποιείται προσπάθεια σε συνεργασία με το Εθνικό Ίδρυμα Κωφών για να υπάρξει μέσω skype νοηματική διερμηνεία. Επίσης, προσπαθεί να συμπεριλάβει όλες τις γυναίκες, χωρίς καμία εξαίρεση, καθώς όλες έχουν ίσα δικαιώματα. Το πρόβλημα βέβαια ξεκινάει στο ότι η δημοκρατία και το κράτος πρόνοιας είναι προσαρμοσμένα στα πρότυπα της λευκής μέσης γυναίκας.

Ευχαριστούμε πολύ την κυρία Κατσιβαρδάκου για τις χρήσιμες πληροφορίες που μοιράστηκε μαζί μας!

Για περισσότερες πληροφορίες: womensos.gr

#ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ

#BEST OF INTERNET

#BEST OF INTERNET