fbpx

Γιατί υπάρχει αυτός ο μήνας; 10 σκέψεις που παιρνούν από το μυαλό κάθε φοιτητή τον Νοέμβριο!


Ώρες ώρες, είναι να αναρωτιέσαι αν ο Νοέμβριος είναι ο χειρότερος μήνας.

Ο καιρός κάνει ό,τι θέλει, οι υποχρεώσεις τρέχουν, το εξάμηνο βρίσκεται κάπου στη μέση με προόδους και εργασίες να σκάνε από το πουθενά, και γενικότερα μια παρηγοριά δε βρίσκεις. Έχεις ακούσει εσύ ποτέ κανέναν λογικό άνθρωπο να λέει «Αχ Νοέμβρη, γλυκέ μου Νοέμβρη, πόσο σ’ αγαπώ»;! Φαντάζομαι πως όχι.

Δε λέω, κάθε μήνας έχει και τα αρνητικά του, αλλά αυτός σαν να το παράκανε. Γιατί να μην τον φάμε εντελώς, να πηγαίνει Οκτώβρης-Δεκέμβρης το πράγμα και να τελειώνουμε μια ώρα αρχύτερα;

Μεγάλος καημός αυτός ο Νοέμβρης για εμάς τους φοιτητές και δεν είναι τυχαίο που στο μυαλό όλων μας γυρνούν σκέψεις σαν τις παρακάτω:

#1 «Πότε ήρθε Νοέμβρης, ρε φίλε; Και πότε έφυγε;»

Πότε ήταν Σεπτέμβρης, πότε δίναμε εξεταστική, πότε μπήκε ο Νοέμβρης, πότε κοντεύει να τελειώσει, χαμπάρι δεν πήραμε… Καλά, για Οκτώβρη δεν το συζητώ καν. Αν θυμάται κανείς το οτιδήποτε από αυτόν το μήνα, παρακαλώ να μοιραστεί καμιά ανάμνηση, γιατί προσωπικά μου πέρασε εντελώς στο ντούκου. Αλλά ίσως να φταίει και το γεγονός ότι έχουμε κάτι εβδομάδες να πατήσουμε στη σχολή δύο μέρες συνεχόμενα.

#2 «Έπιασαν και τα κρύα, ποιος ξυπνάει για τα πρωινά μαθήματα;!»

Σαν πιάσει κρύο στη χώρα μας, με την υγρασία που έχει, του δίνει και καταλαβαίνει! Αλλά κάθε Νοέμβρη τα ίδια δεν έχουμε; Η θερμοκρασία πέφτει κατακόρυφα και κάπου εκεί νιώθουμε τα κοκαλάκια μας να τρυπιούνται απ’ άκρη σ’ άκρη. Βάλε και την αναμονή για το λεωφορείο που περνάει όποτε το θυμάται, μες στον παγετώνα και τα μαύρα σκοτάδια, και έχεις το μεγαλύτερο βασανιστήριο έβερ. Και γιατί όλα αυτά; Για το πρωινό μάθημα φυσικά!

#3 «Βασικά, δεν ξαναπάω σε πρωινό μάθημα.»

Απ’ την άλλη, πόσες μέρες να αντέξουμε αυτό το βασανιστήριο; Δεν είμαι και τίποτα μαζόχες να ταλαιπωρούμαστε έτσι για ένα 2ωράκι – το πολύ 4ωρο. Γι’ αυτό και δεν έχουμε άλλη επιλογή από το να καθίσουμε σπιτάκι μας. Εξάλλου μέχρι τώρα σηκωνόμασταν και πηγαίναμε στο πρωινό μάθημα κύριοι, είχαμε δεν είχαμε όρεξη. Ε, τώρα αναθεωρούμε! Όταν με το καλό συνηθίσουμε στα κρύα, βλέπουμε…

#4 «Τουλάχιστον έρχονται Χριστούγεννα. Αχ, ωραία!»

Το μοναδικό θετικό που υπάρχει σ’ αυτόν τον… υπέροχο μήνα, είναι πως ξεκινάει η αντίστροφη μέτρηση για τα Χριστούγεννα. Αλλά κι αυτά αργούν να έρθουν, οπότε δε θα μας χάλαγε να πατήσουμε ένα fast forward στο Νοέμβρη και να μπούμε κατευθείαν στον Δεκέμβρη! Τέλος πάντων, ας το παίξουμε θετικοί και αισιόδοξοι κι ας του καταλογίσουμε κι αυτού του καημένου ένα καλό. Μισό έστω…

#5 «Μήπως πρέπει να στολίσουμε; Έχουμε αργήσει!»

Aπό την στιγμή που θα μπουν τα Χριστούγεννα στο μυαλό μας, δε θα μείνουν μόνο εκεί. Ο σωστός ο φοιτητής, προκειμένου να μπει σε γιορτινό mood, οφείλει να στολίσει νωρίς. Άλλωστε, κάπως πρέπει να ομορφύνει αυτός ο μήνας και να βρούμε κι εμείς μια τίμια αφορμή για να μη… διαβάσουμε.

#6 «Και μετά τα Χριστούγεννα… εξεταστική.»

Πού να μην ερχόταν. Εκεί που πάμε να χαρούμε λίγο ότι «κάτι καλό πρόκειται να συμβεί», τσουπ εμφανίζεται κι αυτή για να ψυχοπλακωθούμε κι άλλο… Στα αντικαταθλιπτικά θα πέσουμε!

#7 «Μήπως να ξεκινήσω το διάβασμα από τώρα, μην τρέχω όπως πέρσι;»

Κι εκεί που σκέψεις περί εξεταστικής μας περιτριγυρίζουν, έρχεται και προστίθεται άλλη μία στην παρέα, που άμα τυχόν και μπει στο μυαλό, μετά δε βγαίνει: «Μήπως να αρχίσω σιγά-σιγά το διάβασμα;» Και πες ότι δεν ξεκινάμε – που δεν ξεκινάμε όντως – η σκέψη αυτή θα κάνει την εμφάνισή της δυο φορές την ημέρα τουλάχιστον, μόνο και μόνο για να μας αγχώσει. Και μετά θα έπρεπε να είμαστε και χαρούμενοι…

#8 «Πωω, τώρα που το θυμήθηκα πρέπει να πιάσω κι αυτήν την εργασία…»

Όλα τα είχαμε, οι εργασίες μας έλειπαν. Κι αυτοί οι καθηγητές έχουν κάτι ανεξέλεγκτες ορεξούλες, ρε παιδί μου. Τις μοιράζουν απλόχερα, λες και τους παρακαλάμε… Σκεφτόμαστε κι εμείς μήπως πρέπει να ξεκινήσουμε καμία από τώρα, αλλιώς οι γιορτές θα μας βρουν μπροστά από έναν υπολογιστή. Αν είναι, δε, και ομαδική, μέχρι να συνεννοηθούμε με τους υπόλοιπους, θα μας βρει το νέο έτος. Ίσως να μην προλαβαίνουμε ούτε τώρα πια.

#9 «Ρε συ είναι και τα βιβλία από τον Εύδοξο. Τα ξέχασα…»

Ό,τι τα ‘χουμε σπάσει με τη συνέπεια από το δεύτερο κιόλας εξάμηνο (πες στο πρώτο ήμασταν κάπως ψαρωμένοι), δεν είναι και νέοΩστόσο κάποια στιγμή πρέπει να πάρουμε την απόφαση και να πάμε να τα πάρουμε αυτά τα βιβλία. Τον Οκτώβρη κωλοβαράγαμε, τον Δεκέμβρη δε θα γίνει ποτέ, ο «ιδανικός» μήνας να γυρίσουμε τη μισή πόλη για να τα μαζέψουμε είναι ο Νοέμβρης. Κουράγιο να ‘χουμε κι όλα τα άλλα…

#10 «Τίποτα καλό δεν έχει αυτός ο Νοέμβρης. Πάω να κοιμηθώ.»

Μετά λοιπόν από όλες τις παραπάνω σκέψεις που τρέχουν στο μυαλό μας σε κλάσματα δευτερολέπτου και τις υποχρεώσεις που συνειδητοποιούμε ότι έχουμε, καταλήγουμε να κάνουμε ένα πράγμα. Τίποτα! Τίποτα απολύτως. Πρόκειται για τον χειρότερο μήνα που θα μπορούσε να ζητήσει ποτέ ένας φοιτητής και υποφέρεται μόνο με ύπνο. Οπότε αυτό κάνουμε. Τουλάχιστον εκεί ονειρευόμαστε τον στολισμένο Δεκέμβρη που μας περιμένει. 

#ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ

#BEST OF INTERNET

#BEST OF INTERNET