fbpx

Ρε συ Mikeius, σταμάτα επιτέλους να με απογοητεύεις!


Ακόμη θυμάμαι, κάπου γύρω στο 2011 με 2012, την πρώτη έκρηξη του ελληνικού ίντερντετ. Υπέροχα, αγνά και ρομαντικά χρόνια, τα οποία σημάδεψαν τις ψυχούλες μας μέχρι και σήμερα. Δε μιλάμε για εποχές που έβγαιναν κάθε δύο ώρες βίντεο για τον πέοντα. Οι παραγωγοί ήταν στην πραγματικότητα πάρα πολύ λίγοι και μαζί τους ο μικρός Αλέξαντρος με τις πορτοκαλάδες του. Καταλαβαίνετε λοιπόν, πως περιμέναμε σαν εξαρτημένοι τη μεθαδόνη μας, για να μπορέσουμε να συνεχίσουμε τη μίζερη φοιτητική ζωή μας.

Η εκπομπή που σημάδεψε εκείνη την περίοδο ήταν το «ΜΠΡΑΦ» του Mikeius.

Ήταν πραγματικά η πρώτη τάση, ή αν θέλετε καλύτερα το πρώτο trending που είδε το φως του ελληνικού YouTube. Πολλοί μάλιστα λένε πώς ήταν η αρχή για την άνθηση του χώρου τα επόμενα χρόνια, με όλο και περισσότερους δημιουργούς να κάνουν το δικό τους ξεκίνημα.

Δεν κρύβομαι πίσω από το δάχτυλό μου. Έχω υπάρξει μεγάλο fanboy του Mikeius στο παρελθόν. Σίγουρα δε συμφωνούσα με όλα όσα έλεγε, αλλά ούτως ή άλλως δεν υπάρχει άνθρωπος με τον οποίο οι απόψεις μας ταυτίζονται 100%.

Φαινόταν όμως ένας τύπος με πολύ συγκροτημένη σκέψη, καλά τοποθετημένο λόγο, γνώστη της συγγραφής τέτοιου στυλ κειμένων και πάντα με συνέπαιρνε το πόσο μελωδικά απέδιδε τα επιχειρήματά του. Στα βίντεό του ένιωθες μία μουσικότητα, ενώ το περιεχόμενό τους ήταν έτσι δομημένο, ώστε να αποδίδει έναν ρυθμό κατά το άκουσμά του.

Πολλοί της γενιάς εκείνης που είχαμε σαν χόμπι το γράψιμο, προσπαθούσαμε να μοιάσουμε λίγο στο μικεκακικιο στυλ. Μη βαράτε, ήταν και λόγω ηλικίας. Τα χρόνια πέρασαν κι εμείς αλλάξαμε. Μαζί με εμάς άλλαξε κι αυτός.

Ο Mikeius δεν είναι πλέον αυτός που μάθαμε πριν περίπου μια δεκαετία ή μπορεί να ήταν και να το έκρυβε πάρα πολύ καλά. Καταφέρνει, πάντως, τα τελευταία χρόνια να με απογοητεύει ακάθεκτα.

Αρχικά, να πω πως αν ο Mikeius μου ήταν τελέιως αδιάφορος, δε θα ασχολιόμουν κιόλας. Πάντα πιστευα ότι είχε πράγματα να δώσει σαν προσωπικότητα αλλά και με τις δουλειές που έκανε στο yt. Δεν είμαι και κάποιος για να κρίνω τη δουλειά του να σας πω την αλήθεια, ούτε αισθάνομαι ο Κουτσογιαννόπουλος του ίντερνετ. Συνεχίζει μέχρι και σήμερα να έχει ένα τεράστιο fanbase, το οποίο δείχνει να προσπαθεί να διατηρήσει με κάθε τρόπο κι αυτό ακριβώς νομίζω είναι που με χαλάει.

Τις μέρες που πέρασαν μπήκε στo επίκεντρο για όλους τους λάθος λόγους, όμως δεν ξέρω πόση διάθεση για αυτοκριτική διαθέτει για να γνωρίζει το τι πραγματικά είναι λάθος.

Το περιστατικό γνωστό. Σε μια αντιρατσιστική πορεία ο γνωστός κωμικός Αλέξανδρος Τιτκώβ και ένας φίλος του, ο Θωμάς Λάλος, έπεσαν θύματα ακραίας αστυνομικής βίας κι όλα αυτά τα όμορφα που συχνά βλέπουμε σε διάφορες συγκεντρώσεις. Ακολούθησε η προσαγωγή τους κι αφού έμειναν για μερικές ώρες στο κρατητήριο, άκουσαν τελικά από τον Εισαγγελέα τις ποινές τους, να μην μπορούν δηλαδή να κυκλοφορούν στα Εξάρχεια αλλά και να συμμετέχουν σε διαδηλώσεις.

Ο Mikeius επέλεξε να κάνει χιουμοράκι με το πώς βγήκε έξω από τα δικαστήρια ο Τιτκώβ, το οποίο μπορεί να χαρακτηριστεί στην καλύτερη άστοχο.

Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να δεχτεί ένα τεράστιο κύμα κριτικής, μίσους και μπινελικίων και να αναγκαστεί να αποχωρήσει από τις επερχόμενες παραστάσεις με τον Φουντούλη και τον Μαλιάτση.

Αλήθεια ρε ‘σύ Mike, δε με νοιάζει πού τάσσεσαι πολιτικά. Γενικά πρέπει να είναι υπερβολικά ακραίος κάποιος στις πεποιθήσεις του, για να τον έχω αρνητικά στο μυαλό μου. Με νοιάζει όμως που όταν ήμασταν παιδιά και σε παρακολουθούσαμε ανελλιπώς, μας περνούσες το μήνυμα πως μέσα στον ορθολογισμό σου, είσαι πάντα με το πλευρό του δικαίου κι ότι μπορείς να ταυτιστείς με τον αδύναμο. Σίγουρα δεν το πετυχαίνεις αυτό κοροϊδεύοντας δύο ανθρώπους που τουλάχιστον από τα ντοκουμέντα που έχουμε δει, έπεσαν θύματα αστυνομικής βίας χωρίς να προκαλέσουν.

Δε νομίζω πως το συγκεκριμένο ζήτημα είναι για να κάνουμε πλάκα.

Ποτέ δεν πρέπει να κρίνεις το πώς αντιδράνε οι άνθρωποι σε δύσκολα γι’ αυτούς γεγονότα. Ο καθένας έχει τον τρόπο του. Εγώ μπορεί να βγω με μαύρες πλερέζες και να μου φταίει μέχρι και το σπανακόρυζο της μάνας μου γι’ αυτό που έπαθα, ενώ κάποιος άλλος να βγει χαμογελαστός και γεμάτος όρεξη για ζωή. Δεν πρέπει να κάνουμε επιφανειακές κρίσεις, διότι πολλές φορές μας οδηγούν σε μονοπάτια που δεν πρέπει να μπαίνουμε. Λίγο λιγότερο εμάς που δε μας ξέρει ούτε η μάνα μας και λίγο περισσότερο εσένα που είσαι ευρέως γνωστός και καλώς ή κακώς αποτελείς πρότυπο για πολλούς, όπως είχες υπάρξει και για μένα στο παρελθόν χωρίς να κρύβομαι απ’ αυτό.

Από την άλλη τώρα, κάθε χαρακτηρισμός περιττεύει, γιατί μας κάνει το ίδιο και χειρότερους από αυτό που κράζουμε. Είμαστε άνθρωποι μιας πολιτισμένης κοινωνίας και πλέον έχουμε ηθικές αξίες και κώδικα. Δε χρειάζεται να διαπομπεύουμε κανέναν, ούτε να προβαίνουμε σε ακραιότητες όποτε μας κ@υλώσει. Καλύτερα να κρατάμε την άποψή μας κι αν θεωρούμε πως κάτι δε μας ταιριάζει, να το αποβάλλουμε από την καθημερινότητά μας.

Υπάρχει μία παγίδα που πέφτουμε συχνά όλοι και μέσα σε αυτούς βάζω και μένα. Ψάχνουμε πάντα έναν κακό σε κάθε υπόθεση και δε μας φτάνει απλά η αποβολή του από τη ζωή μας.

Πρέπει οπωσδήποτε να τον λοιδορήσουμε, βρίσουμε και προσβάλλουμε, συμβάλλοντας έτσι στο να τον περιλάβει η δύναμη του όχλου. Εκεί η δουλειά έχει γίνει. Ξεκινάμε να ασχολούμαστε με το νέο πρόσωπο των ημερών, του δίνουμε δημοσιότητα (που δεν τον χαλάει καθόλου να ξέρετε) και μαζί με αυτόν δίνουμε και σε άλλους, παρομοιάζοντάς τον συνεχώς με πολύ γνωστό καραφλοδαίμονα πολιτικό, όμως στο τέλος της ημέρας το σημαντικό θέμα έχει ξεχαστεί. Όπου σημαντικό θέμα, μπορείτε ελεύθερα να βάλετε την αντιρατσιστική πορεία.

Εγώ από τη μεριά μου θα πάψω να ακολουθώ τον Mikeius, σιωπηλά και χωρίς να έχω την ανάγκη να πω κάτι παραπάνω. Μονάχα ελπίζω να σταματήσει να με απογοητεύει.

#ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ

#BEST OF INTERNET

#BEST OF INTERNET