fbpx

Μια συνάντηση με τον Μάριο Ψαραδέλλη ήταν αρκετή για να διαπιστώσουμε πόσο cool τύπος είναι!


Η Ρούλα Βαθίστα συνάντησε τον Μάριο Ψαραδέλλη και μιλήσανε για τις σπουδές του, τη ζωή του, τους φίλους του και το μέλλον.

Ο Μάριος, είναι σίγουρα από τα πιο cool άτομα που έχεις γνωρίσει και -ΞΕΚΑΘΑΡΑ- θα ήθελες να έχεις για φίλο σου. Ο Μάριος πάσχει από εγκεφαλική παράλυση-τετραπληγία, αλλά αυτό δεν είναι τίποτα άλλο πέρα από ένα απλό διαφορετικό, προσωπικό χαρακτηριστικό του. Με αφορμή το και το Career Fair 4all, συνάντησα και γνώρισα το Μάριο, μιλήσαμε για τη ζωή του, τις παρέες του, αλλά και φυσικά όλες τις εμπειρίες που έχει βιώσει στην έως τώρα ζωή του.

Λίγες ερωτήσεις αποδείχτηκαν αρκετές για να διαπιστώσουμε πόσο ώριμος είναι σαν άνθρωπος και ταυτόχρονα πόσο απελευθερωμένο χαρακτήρα έχει.

1)Ποιός είναι ο Μάριος Ψαραδέλλης;

Είναι ένας 24χρονος απόφοιτος του τμήματος της Ψυχολογίας. Συγκεκριμένα, πέρασα πρώτος το 2013 στο Πανεπιστήμιο Αθηνών στο τμήμα της Ψυχολογίας και ολοκλήρωσα τις σπουδές μου σε 4 χρόνια. Τώρα κάνω μεταπτυχιακό εξ αποστάσεως στο «Neapolis» στην Πάφο της Κύπρου και βρίσκομαι στην τελική ευθεία για την ολοκλήρωση του.

2)Πες μας λίγα πράγματα για τα παιδικά σου χρόνια. Πώς φανταζόσουν τον εαυτό σου και τι όνειρα έκανες;

Από μικρός ονειρευόμουν να γίνω κάτι σπουδαίο στη ζωή μου. Δεν σου κρύβω ότι έκανα όνειρα για οικογένεια και για παιδιά από την τρίτη δημοτικού! Ήθελα να φτιαχτεί ένα μαγικό ρομπότ που θα με βοηθούσε να πηγαίνω βόλτα, να ντυθώ να πλυθώ, να με παίρνει αγκαλιά και να μπορώ να του λέω τα μυστικά μου. Σκεφτόμουν αυτό το πράγμα μέρες και ώρες ατελείωτες! Η αλήθεια είναι πως είχα μία δύσκολη παιδική ηλικία και έκανα όνειρα συνέχεια για να έχω μία συντροφιά όταν ένιωθα λυπημένος.

3)Και ποιά είναι τα τωρινά, μελλοντικά σου όνειρα;

Για το μέλλον ονειρεύομαι το δικό μου σπίτι, το οποίο ταυτόχρονα επιθυμώ να το χρησιμοποιώ και ως γραφείο που θα παρέχω υπηρεσίες συμβουλευτικής υποστήριξης. Θέλω να μου δοθεί η ευκαιρία να εκδώσω το δικό μου βιβλίο με την αυτοβιογραφία μου και γενικότερα να προσφέρω απλόχερα τις εμπειρίες και τις γνώσεις μου στο χώρο της ψυχολογίας. Έχω σκεφτεί να φύγω στο εξωτερικό για επιπλέον σπουδές και για να αρχίσω να εξασκώ σιγά-σιγά το επάγγελμα μου.

4)Αν δεν κάνω λάθος εργάζεσαι και σε σχολείο αυτή τη στιγμή; Τα παιδιά στο σχολείο αυτό πώς σε αντιμετωπίζουν; Και ποιός είναι ακριβώς ο ρόλος σου εκεί;

Έχω πολύ καλή συνεργασία με τα παιδιά και είμαστε πολύ δεμένοι μεταξύ μας σαν μία οικογένεια. Συζητάμε τόσο σε ομαδικό, όσο και σε ατομικό επίπεδο για τα θέματα που τα απασχολούν. Κατά τη διάρκεια της διαπροσωπικής μας επαφής, μου κάνουν συχνά ερωτήσεις σχετικά με την αναπηρία μου και για το αν η κατάσταση μου μπορεί να βελτιωθεί με οποιοδήποτε τρόπο. Και αυτά τα πλάσματα σκέψου ότι είναι μόνο δεκατεσσάρων χρόνων! Ομολογώ πώς αυτό το πράγμα με έχει συγκινήσει πάρα πολύ.

Θυμάμαι μια μέρα ένα παιδί «πέταξε» μια ατάκα από funky τηλεοπτική εκπομπή και γέλασα με την ψυχή μου! Και μια άλλη μέρα, που το ίδιο παιδί έκανε δώρο ένα χειροποίητο καραβάκι που έφτιαξε ο ίδιος. Εκεί έκλαψα με την ψυχή μου!

Και πρέπει να σου πω ότι δεν έρχομαι καθόλου σε δύσκολη θέση. Μου αρέσει να μιλάω για τον εαυτό μου, παίρνω απίστευτη δύναμη και αισθάνομαι άνετα. Με ενθουσιάζει το γεγονός  ότι παρόλο που υπάρχει αυτή η οικειότητα μεταξύ μας, ο καθένας έχει το δικό του ρόλο και δεν ξεπερνάμε τις γραμμές μεταξύ μαθητή και ψυχολόγου. Υπάρχει σεβασμός εμπιστοσύνη και κατανόηση. Ζω έντονα συναισθήματα μαζί με όλους τους μαθητές μου και πραγματικά τους ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου για τις μοναδικές στιγμές που μου έχουν χαρίσει ως τώρα.

5)Όσον αφορά τις παροντικές σπουδές σου. Έχεις πάει ποτέ στο Πανεπιστήμιο Neapolis στην Πάφο; 

Όχι στο Νεάπολις δεν έχει τύχει να πάω. Έτσι κι αλλιώς το πρόγραμμα είναι εξ αποστάσεως οπότε μέχρι στιγμής δεν υπήρξε λόγος για να το επισκεφτώ. Έχω περάσει μόνο απέξω. (γέλια) Όχι δεν είναι αυτό που νομίζεις, είμαι καλός φοιτητής!

6)Πες μου λίγα λόγια και για το Πανεπιστήμιο από το οποίο και αποφοίτησες, το ΕΚΠΑ.

Εντάξει τώρα για το ΕΚΠΑ τι να πούμε; Αντιμετώπισα πολλές δυσκολίες. Τα αναβατόρια και τα ασανσέρ ήταν το μεγαλύτερο διάστημα εκτός λειτουργίας. Φαντάσου ότι δεν μπορούσα να έχω πρόσβαση σε αίθουσες που είχαμε υποχρεωτικά μαθήματα. Δεν υπήρχαν τα άτομα για να με στηρίξουν και να με καθοδηγήσουν. Η μονάδα προσβασιμότητας ήταν απούσα καθ’ όλη τη διάρκεια της φοίτησης μου. Μου πήρε ένα μήνα για να βρω μία είσοδο χωρίς σκάλες για να μπορώ να μπω μέσα στο Πανεπιστήμιο!

Πηγαινοερχόμουν στη σχολή με τη βοήθεια των δικών μου ανθρωπων, γιατί δεν υπήρχε οικονομική κάλυψη για το βανάκι και οικονομική βοήθεια από το Πανεπιστήμιο. Η κατάσταση ήταν τραγική και θλιβερή. Ευτυχώς αυτό το κεφάλαιο τελείωσε για μένα, αλλά δυστυχώς αυτό το πράγμα υπάρχει παντού και είναι αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς μου και της καθημερινότητας πολλών άλλων παιδιών που βρίσκονται σε παρόμοια θέση με τη δική μου.

7)Τί είναι αυτό που σου δίνει πραγματικά μεγάλη δύναμη στην καθημερινότητά σου;

Αυτό που μου δίνει τη μεγαλύτερη δύναμη είναι η πίστη μου στο Θεό. Ακολουθώ μία πνευματική πορεία, πηγαίνω στην εκκλησία όποτε αισθάνομαι ότι μπορώ να το κάνω, προσεύχομαι για τους δικούς μου ανθρώπους, εξομολογούμαι, συμμετέχω στις νεανικές συνάξεις και στις εκδηλώσεις της ενορίας.

Κι αν θες να ‘μαι πλήρως ανοιχτός μαζί σου, μάθε ότι κατά περιόδους, έχω δεχτεί πικρόχολα σχόλια για το σεξουαλικό μου προσανατολισμό από διάφορους «πιστούς» ανθρώπους. Μου λένε ότι αυτό το πράγμα είναι βλασφημία απέναντι στο πρόσωπο του Θεού και άλλα διάφορα. Πλέον δεν μπαίνω στη διαδικασία να απαντήσω γιατί είναι κάτι το οποίο μόνο αναστάτωση μπορεί να φέρει. Από κει και πέρα όποιος θέλει να με κρίνει είναι δικαίωμα του. Δεν ανέχομαι όμως να λέγονται άσχημα πράγματα για το ήθος μου και τον χαρακτήρα μου, επειδή αυτοπροσδιορίζομαι ως bisexual. Πες καημένε άνθρωπε μία καλημέρα άναψε το κεράκι σου στην εκκλησία. Πες μία καλή κουβέντα για το συνάνθρωπό σου και πάψε επιτέλους να ασχολείσαι με το τι φοράει, από ποια χώρα είναι, πώς κάνει και πώς ρανει. Αν έχουμε την εντύπωση ότι όλη αυτή η τυπολατρία θα μας ανοίξει τον δρόμο της αγιοσύνης, είμαστε πολύ γελασμένοι!

8)Ποιές οι σχέσεις με τα πιο «κοντινά» σου άτομα;

Ο κολλητός μου με έχει στηρίξει απίστευτα και μου δίνει μια πληθώρα κινήτρων για να συνεχίσω την προσπάθεια μου. Του χρωστάω πάρα πολλά. Αν θες να μάθεις πραγματικά τι άνθρωπος είμαι, καθώς και τον αγώνα που έχω κάνει, ρώτα καλύτερα τους φίλους μου να σου πουν. Έλα να δεις με τα μάτια σου τι σημαίνει αληθινή φιλία, αλληλοστήριξη ειλικρίνεια και ουσιαστική αγάπη.

Είμαι πολύ συναισθηματικός τύπος αλλά το δείχνω μόνο εκεί που θέλω και όσο εγώ θέλω. Όταν κλείνει η πόρτα του δωματίου ανοίγουν οι «βρύσες» των ματιών μου ακόμα και για το παραμικρό γεγονός που μπορεί να ακούσω να δω ή να σκεφτώ. Θέλω πάντα να έρχομαι σε επαφή με τα συναισθήματα μου και να τα ζω με ένταση. Αυτή είναι η αλήθεια μου! Επίσης έχω έναν αυθορμητισμό και ένα χιούμορ το οποίο παρεξηγείται εύκολα.

9)Έχεις πέσει ποτέ θύμα bullying στο σχολείο;

Η σχέση που είχα με τους συμμαθητές μου ειδικά στο γυμνάσιο και το λύκειο ήταν αρκετά δύσκολη θα έλεγα. Έχω βιώσει  καταστάσεις τις οποίες δυσκολεύομαι να ξεχάσω.

Τα παιδιά με κατηγορούσαν ότι κλαιγόμουν στους καθηγητές για να παίρνω συνέχεια 19 και 20, έλεγαν στο διευθυντή ότι προσποιούμαι τον άρρωστο και κάθομαι σπίτι, ενώ ήξεραν ότι είχα υποβληθεί σε πολλαπλές χειρουργικές επεμβάσεις στα πόδια μου

Έκαναν παράπονα στους γονείς τους ότι τους απασχολούσα συνέχεια και τους ζητούσα να μου κάνουν αγγαρείες την ώρα του μαθήματος, ενώ τα ίδια τα παιδιά μου ζητούσαν να παίξω θέατρο ότι ζαλίζομαι και ότι δεν αισθάνομαι καλά για να γλιτώσουν από κάποια μαθήματα που θεωρούσαν βαρετά και με βοηθούσαν δήθεν να βγω στην αυλή για να πάρω τον αέρα μου. Μέχρι και οι καθηγητές με κλείδωναν μέσα στην τάξη.

Γενικά ήμουν ένα ιδιαίτερο παιδί σε θέμα χαρακτήρα αλλά όποτε ένιωθα ότι αδικούμαι, πάντα υπερασπιζόμουν τον εαυτό μου. Μετά το bullying που δέχτηκα συνέβησαν δύο πολύ σοβαρά γεγονότα στο σχολείο που άλλαξαν καθοριστικά τη συμπεριφορά των παιδιών απέναντι μου. Βρέθηκα στο έδαφος με το αμαξίδιο μου δύο φορές από άνευ προθέσεως ενέργειες των παιδιών και μάλιστα στο ένα περιστατικό μεταφέρθηκα εσπευσμένα στο νοσοκομείο γεμάτος από αίμα. Είχα χτυπήσει ακριβώς πάνω από την οφθαλμική περιοχή με κίνδυνο να χάσω την όρασή μου. Χρειάστηκαν οι γιατροί να μου κάνουν 25 ράμματα και μία πλαστική χειρουργική επέμβαση. Ευτυχώς πήγαν όλα καλά και το πρόβλημα αποκαταστάθηκε πλήρως.

10)Πώς πιστεύεις ότι μπορούμε να απαλλαγούμε από το bullying;

Το bullying με την πάροδο των χρόνων εξελίσσεται ραγδαία και πιστεύω ότι χρειάζεται να επιστήσουμε την προσοχή μας στα παιδιά και να βρούμε τον απαραίτητο χρόνο για ειλικρινή και ουσιαστική επικοινωνία μαζί τους. Είναι σημαντικό να υπάρχουν τα κατάλληλα πρότυπα στη ζωή του παιδιού έτσι ώστε να επέλθει μία ομαλή ψυχοκοινωνική ωρίμανση στους «μικρούς» μας ενήλικες. Είναι απαραίτητο να διδαχθεί η διαφορετικότητα στο σχολικό πλαίσιο. Ο κάθε άνθρωπος, οφείλει να ξεχωρίζει ανακαλύπτοντας, αποκτώντας και αναπτύσσοντας τη δική του μοναδικότητα.

11)Αν είχες τη δυνατότητα, ποιά 3 πράγματα θα άλλαζες στον τομέα της εργασίας για τα ΑΜΕΑ;

Θα άλλαζα πρώτα πρώτα τις υποδομές, ώστε να μπορούν όλα τα ΑμεΑ να δουλέψουν χωρίς φόβο και άγχος για την πρόσβαση τους. Θα έβαζα ψυχολόγους σε όλες τις εργασίες, γιατί σίγουρα τα άτομα που έχουν κινητικές δυσκολίες χρειάζονται μια υποστήριξη ώστε να υπάρχει οργάνωση και καλύτερη συνεργασία με τους συνάδελφους. Και φυσικά, θα ενσωμάτωνα τον κατάλληλο τεχνολογικό εξοπλισμό για την ομαλή διεξαγωγή της εργασίας!

13)Ποιά είναι η γνώμη σου για το Career Fair 4all; Θα λάμβανες συμμετοχή;

Εννοείται πως θα λάβω! Είμαι πολύ αισιόδοξος ότι μέσω του Career Fair 4 All θα μου ανοιχτούν ευκαιρίες για την εισαγωγή μου στην αγορά εργασίας. Θέλω να κάνω το δικό μου ξεκίνημα στην επαγγελματική μου ζωή. Αξίζει να πούμε ένα τεράστιο μπράβο σε όλους τους συντελεστές αυτής της διοργάνωσης, γιατί πραγματικά έχουν δουλέψει με την ψυχή τους, βοηθώντας ανθρώπους με δυσκολίες στην κίνηση να βρουν εργασία με προοπτικές και σταθερές οικονομικές απολαβές.

14)Τι συμβουλή θα έδινες σε κάποιον που φοβάται να κάνει το επόμενο επαγγελματικό του βήμα;

Να μην εγκαταλείπει ποτέ τα όνειρά του, να θέτει στόχους, να έχει υπομονή και επιμονή, να πιστεύει στον εαυτό του και πάνω από όλα να χαμογελάει. Η ζωή κυλάει, έχει ανατροπές.

Χρειάζεται όμως να αντιμετωπίζουμε την κάθε δυσκολία με το δικό μας μοναδικό τρόπο. Αυτή είναι η ομορφιά της ζωής. Όλα αυτά που γίνονται στην ζωή μας γίνονται για κάποιο λόγο. Για την προσωπική μας αλλαγή.

#ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ

#BEST OF INTERNET

#BEST OF INTERNET