fbpx

10 κλασικά (και μη) θρίλερ που όντως θα σε κάνουν να …χεστείς πάνω σου!


Το Αυτό μας πήρε τα αυτιά, βγήκε στις αίθουσες και μας έκανε να ουρλιάξουμε… από τα γέλια! Προσωπικά δε χάρηκα, γιατί θα προτιμούσα να δω μια καλή ταινία, αλλά το γεγονός ότι πολύς κόσμος συμμερίζεται την άποψη μου, αν μη τι άλλο με παρηγορεί! Μετά από τέτοια σούπα, ακούσαμε πολύ κόσμο να λέει πόσο του έχει λείψει να δει ένα καλό θρίλερ.

Και επειδή είμαστε πολύ horror junkies, είπαμε να κάνουμε μια αναδρομή σε κάποια πραγματικά τρομακτικά φιλμ, που εξακολουθούν και μας τρομάζουν εδώ και δεκαετίες! Σ’ αυτές συμπεριλάβαμε κάποιες κλασικές (γιατί πώς θα μάθεις αν δε δεις από πού ξεκίνησαν όλα;) αλλά και σύγχρονες επιλογές, που προσφέρουν αγνό τρόμο, χωρίς να δίνουν ψεύτικες υποσχέσεις. Πολλές απέκτησαν νέα μέρη ή/και σύγχρονα ριμέικ, αλλά επιμένουμε στα αυθεντικά, πρώτα μέρη που μας συγκλόνισαν!

Αν θες να νιώσεις τι σημαίνει αληθινός τρόμος, αυτές είναι μερικές στάνταρ επιλογές που πρέπει να τσεκάρεις (αν δεν το έχεις κάνει ήδη):

Το Οτοστόπ Του Τρόμου (The Hitcher, 1986)

Ένας 20χρονος που ταξιδεύει οδικώς, κάνει το λάθος να πάρει έναν τύπο που έκανε οτοστόπ και σύντομα βρίσκεται παγιδευμένος σε ένα σαδιστικό κυνηγητό…

Τα 80s ήταν μαγική εποχή για τις ταινίες τρόμου και κάθε χρόνο έβγαιναν με το τσουβάλι, αλλά καμία τόσο αληθινή όσο αυτή. Γιατί σε έβαζε στη θέση του νεαρού ήρωα, να αναρωτιέσαι ποιος είναι αυτός ο ψυχάκιας (ο τιτάνας Ρούτγκερ Χάουερ, αξεπέραστα ανατριχιαστικός), τι θέλει και πού οφείλεται το φονικό του μένος; Εξήγηση δεν υπάρχει κι αυτός είναι ο αληθινός τρόμος: το κακό δεν έχει κριτήρια. Φρικτά πράγματα μπορούν να συμβούν σε κάθε καλό άνθρωπο, κάθε στιγμή…


The Blair Witch Project (1999)

Τρεις φοιτητές εξαφανίζονται σε ένα δάσος στο οποίο είχαν πάει να γυρίσουν ένα ντοκιμαντέρ. Ένα χρόνο αργότερα, βρέθηκε το υλικό που είχαν τραβήξει…

Σε εποχές που ο τρόμος είχε πέσει αποκαρδιωτικά, εμφανίστηκε μια θεόφτηνη ταινία με άγνωστους ηθοποιούς και τον ανέστησε μεγαλοπρεπώς! Όσο κι αν τη κοροϊδεύουν οι απανταχού εξυπνάκηδες, το πανίσχυρο mockumentary εξακολουθεί να κοψοχολιάζει μέσα από την απλότητά του και να δημιουργεί πολλούς μιμητές, όπως το Rec και το Grave Encounters, μεταξύ άλλων.


Η Κάθοδος (The Descent, 2005)

Μια παρέα από ορειβάτισσες πάει εκδρομή σε απομονωμένη σπηλιά και όχι μόνο χάνονται, αλλά συνειδητοποιούν ότι δεν είναι μόνες τους εκεί μέσα…

Αν είσαι κλειστοφοβικός, ετοιμάσου για μια πολύ επώδυνη εμπειρία! Αυτή η εργάρα έσκασε από το πουθενά το 2005 κι έδωσε μια φρέσκια ανάσα στο είδος (που τότε ήξερε μόνο από Saw και τίποτε άλλο), παραδίδοντας ένα ταξίδι στο οποίο δεν ήθελες με τίποτα να είσαι συνοδοιπόρος! Οι πανέμορφες κοπέλες κλέβουν την παράσταση, η στριμωγμένη ατμόσφαιρα της σπηλιάς θα σου προκαλέσει ασφυξία και το ανοιχτό φινάλε θα σε αφήσει με ρίγη!


Απόλυτος Τρόμος (The Changeling, 1980)

Συνθέτης νοικιάζει γιγαντιαία βίλα σε απομακρυσμένη περιοχή, για να βρει ησυχία και έμπνευση. Το πνεύμα ενός παιδιού όμως, έχει άλλα σχέδια για εκείνον…

Σ’ αρέσουν τα στοιχειωμένα σπίτια; Ιδού μια κορυφαία ταινία της κατηγορίας, που σίγουρα σου έχει ξεφύγει! Ένα φιλμ με υποδειγματικό ηχητικό design, ιδανικό για βραδινή προβολή με καλό surround ηχοσύστημα! Το σπίτι είναι το μέρος που ηρεμούμε, βρίσκουμε χώρο για τον εαυτό μας και νιώθουμε ασφάλεια. Δεν υπάρχει χειρότερη σκέψη από το να ξέρεις πως δεν μπορείς να έχεις τίποτε απ’ τα τρία…


Sinister (2012)

Καταχρεωμένος συγγραφέας καταπιάνεται με την υπόθεση ενός μυστήριου serial killer, χωρίς να έχει ιδέα για το πόσο σοκαριστικές θα είναι οι ανακαλύψεις του…

Πάνω που λέγαμε ότι τα σημερινά θρίλερ δεν έχουν φρέσκες ιδέες και είναι πήχτρα στα jumpscares, εμφανίστηκε αυτό το old-school διαμάντι που μας γάντζωσε στα καθίσματα! Μια τέρμα brutal ταινία τρόμου, που παρά το πόσο «εμπορικά» φτιαγμένη είναι, θα σου επιτεθεί με ανελέητες εικόνες και θα παρακαλάς να φύγεις από την σατανική οικία στην οποία διαδραματίζεται!


Ο Εξορκιστής (Τhe Exorcist, 1973) 

Όταν κάθε άλλη μέθοδος θεραπείας της κόρης της αποτυγχάνει, μια μητέρα απευθύνεται σε έναν ιερέα, φοβούμενη ότι το κορίτσι είναι δαιμονισμένο…

Ταινία-σοκ για την εποχή της, που εξακολουθεί να… σε παίρνει και να σε σηκώνει ακόμα και σήμερα! Περιστρεφόμενα κεφάλια, παράξενες φωνές (κάποιες μάλιστα στα ελληνικά!) και το κλασικό μουσικό θέμα που παγώνει το αίμα, συνθέτουν το απόλυτο horror classic που ρωτάει: πιστεύεις στο διάβολο; Όποια κι αν είναι η απάντηση σου, θα πιστέψεις! Και δε θα νιώσεις την παραμικρή ηρεμία για όσο διαρκεί


Η Απειλή (The Thing, 1982)

Εργαζόμενοι ενός σταθμού ερευνών στην Ανταρκτική, ανακαλύπτουν (και τίθενται αντιμέτωποι με) μια μοχθηρή και ανίκητη μορφή εξωγήινης ζωής…

Θα γέμιζα τη λίστα με ταινίες του Κάρπεντερ, αλλά θα παραμείνω στην κορυφαία του. Το »thing» λέγεται έτσι, γιατί πολύ απλά, δεν ξέρεις πώς αλλιώς να το αποκαλέσεις! Δεν έχει κάποια σταθερή μορφή, δεν εντοπίζεται εύκολα και μπορεί να μολύνει και να κρυφτεί στον καθένα… Πέρα απ’ αυτό, η ταινία είναι μια αποθέωση ειδικών εφέ, που ξεφτιλίζουν κάθε σημερινή κομπιουτεράδικη πατάτα!


28 Μέρες Μετά (28 Days Later, 2002)

Μυστηριώδης ιός ξεσπά στην Αγγλία, μετατρέποντας τους πάντες σε λυσσασμένα ζόμπι…

Το σινεμά σε έχει μάθει πώς να αντιμετωπίζεις, πώς να σκοτώνεις, να κάνεις πλάκα μαζί τους και γενικά να μη φοβάσαι τα ζόμπι. Όμως κάθε έννοια του χαβαλέ εξαφανίστηκε οριστικά, χάρη σ’ αυτήν την ταινία. Αν οι μολυσμένοι σε δουν, θα πρέπει να τρέξεις. Πολύ! Και πέρα απ’ αυτήν τη «μόδα» που επέβαλλε, το φιλμ έδειξε και μια ρεαλιστική εκδοχή μιας τέτοιας Αποκάλυψης, θέτοντας πολύ τρομακτικές σκέψεις για το τέλος του κόσμου. Όπως τον ξέρουμε τουλάχιστον…


Ψυχώ (Psycho, 1960)

Μια γραμματέας διανυκτερεύει σε ένα απομακρυσμένο ξενοδοχείο, κάτοχος του οποίου είναι ένας ολίγον παράξενος νεαρός και η… ιδιαίτερη μητέρα του…

Αληθινό ορόσημο της 7ης τέχνης, που δε νοείται να μην έχεις δει αν γουστάρεις θρίλερ! Η ταινία έφερε για πρώτη φορά στο προσκήνιο τους ψυχοπαθείς, δίνοντας ένα πολύτιμο μάθημα στους θεατές για τις διαταραχές του μυαλού. Αφού πρώτα έκοψε το αίμα με κλασικές, αψεγάδιαστες σκηνές όπως εκείνη στο ντους, «ντυμένες» με τη θρυλική μουσική του Μπέρναρντ Χέρμαν.


Ο Σχιζοφρενής Δολοφόνος Με Το Πριόνι (The Texas Chainsaw Massacre, 1974)

Ένα τσούρμο από ταξιδιώτες πιτσιρικάδες σταματάει σ’ ένα σπίτι στη μέση του πουθενά, όπου κατοικεί ένας τρελαμένος ψυχάκιας και η διεστραμμένη οικογένεια του…

Πολύ απλά, η κορυφαία ταινία τρόμου όλων των εποχών. Οι πρωτοτυπίες της, άπειρες. Η σκηνοθεσία, αριστοτεχνική. Ο Leatherface, ό,τι πιο ρεαλιστικό πλησίασε την έννοια του κακού στο σινεμά. Αυτό το αριστούργημα είναι το απόλυτο must watch για φαν του είδους και μη. Μιλάμε για ένα κομμάτι κινηματογραφικής ιστορίας, που εδώ και 4 δεκαετίες παραμένει αγέραστο, οδυνηρό, ανελέητο και εμβληματικό.

 

#ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ

#BEST OF INTERNET

#BEST OF INTERNET