fbpx

Είδαμε & Προτείνουμε | Το La La Land δεν είναι απλά μία ακόμη ταινία… Είναι event!


Λίγο μονότερμα σας παίρνω σήμερα στις κινηματογραφικές προτάσεις είναι η αλήθεια, αλλά αδυνατούσα να κάνω αλλιώς. Η σημερινή ταινία, είναι από τις σπάνιες περιπτώσεις που βλέπεις έναν σκηνοθέτη να έχει ένα τρελό όραμα, αλλά και να καταφέρνει να το δημιουργεί υποδειγματικά!

Η εμπειρία που θα ζήσετε αυτήν την εβδομάδα στις αίθουσες, είναι σαρωτική! Αν παρόλα αυτά αδιαφορείτε για τα υψηλού πρεστίζ προϊόντα του Χόλιγουντ, υπάρχουν κι εναλλακτικές προτάσεις που αξίζουν και με το παραπάνω τον χρόνο από την έξοδο σας!

Άντε και καλά Χριστούγεννα!

La La Land

Εκείνη, είναι ηθοποιός που παλεύει να κυνηγήσει το όνειρο της σε κάθε οντισιόν. Εκείνος, είναι πιανίστας που αγαπάει την τζαζ κι οραματίζεται να ανοίξει το δικό του μαγαζί. Γνωρίζονται επεισοδιακά, ερωτεύονται παράφορα κι… αρχίζουν οι χοροί! 

Οι πιο ψαγμένοι, ίσως έχετε αντιληφθεί τον ντόρο που γίνεται μ’ αυτήν την ταινία κι ήρθε η ώρα να παραδοθείτε αμαχητί! To La La Land, δεν είναι μόνο μια ρομαντικούρα που πάει γάντι για έξοδο με το ταίρι σου. Είναι μια ωδή στη μουσική, την τέχνη, τους αισθηματίες που την υπηρετούν και το ανεκπλήρωτο που όλοι κρύβουμε μέσα μας.

Η ταινία είναι ένα τέρμα ρομαντικό μιούζικαλ, που ξεκινά μουσικοχορευτικά, αλλά δεν αφιερώνει όλη της τη διάρκεια μόνο σ’αυτό. Κάθε πλάνο έχει έναν ρυθμό και μια μουσικότητα, ακόμη κι αν δεν φαίνεται. Ο σκηνοθέτης ξέρει πώς να κάνει τη μουσική κεντρικό χαρακτήρα της ιστορίας, όπως απέδειξε και στο προπέρσινο Whiplash.

Αισθητικά, είναι από τα επιτεύγματα της χρονιάς. Η φωτογραφία είναι εκθαμβωτική και σε συνδυασμό με τις συνεχείς πλανάρες, το έργο είναι αληθινός πίνακας ζωγραφικής εν κινήσει. Δεν υπάρχει μισό δευτερόλεπτο που να μην έχει δουλευτεί στην εντέλεια και τίποτα δεν είναι τυχαίο: Κάθε καρέ έχει ακριβώς αυτό που θέλει να δείξει ο σκηνοθέτης, μέχρι το παραμικρό πλάνο. Οι κινήσεις της κάμερας, το μοντάζ, οι μεταβιβάσεις των εικόνων μεταξύ χορού και πραγματικότητας, όλα ρέουν υποδειγματικά και σε παρασύρουν.


Εδώ βλέπετε την Έμμα Στόουν, να προβάρει τον οσκαρικό της λόγο…

Ο ρετρό χαρακτήρας του φιλμ είναι διάχυτος και παρότι εκτυλίσσεται στο σήμερα, πολλές φορές αδυνατείς να καταλάβεις την ακριβή εποχή του. Τα χρώματα είναι έντονα, τα τραγούδια καλύπτουν διάφορες δεκαετίες κι υπάρχουν ξεκάθαρες αναφορές σε κλασικά μιούζικαλ, από το Singing In The Rain ή το Fantasia, μέχρι και 80s επιτυχίες! Και να μη γουστάρεις το είδος, υπάρχει σοβαρή περίπτωση να ενδιαφερθείς να μάθεις γι’αυτό και να δεις τα ένδοξα διαμάντια του παρελθόντος. Κι αυτό είναι μεγάλη μαγκιά της ταινίας.

Για το soundtrack, θα το πω όσο πιο απλά και κόσμια μπορώ: ΠΩ. ΡΕ. Π****ΗΑυτό!

Για τους αξιολάτρευτους πρωταγωνιστές, δεν υπάρχει επαρκής περιγραφή! Η Έμμα Στόουν κι ο Ράιαν Γκόσλινγκ, είναι δυο από τους κορυφαίους ηθοποιούς της γενιάς τους και εδώ θα ταπώσουν και τον πιο ακραίο hater. Ειδικά η Στόουν, είναι συγκλονιστική. Κάθε της βλέμμα, ατάκα, κίνηση και τραγούδι (το «The Fools Who Dream» ήδη φιγουράρει στη σφαίρα του θρυλικού) είναι η επιτομή μιας σπουδαίας ερμηνεύτριας, που δεν ξέρω πώς μπορεί να χάσει το Όσκαρ Α’ γυναικείου. Αυτή την στιγμή στην καριέρα της, η κοπέλα είναι ανίκητη.

Εντυπωσιακό, χορταστικό, σπουδαίο σινεμά. Βλέπεται είτε αγαπάς την τέχνη, είτε θες να περάσεις την ώρα σου με ποπ-κορν. Αισθηματικά φορτισμένο ταξίδι σε πιο αθώα χρόνια, νοσταλγικό love letter στην τέχνη του κιν/φου και φόρος τιμής σε ένα είδος που δεν υπάρχει πια… Θα αναστήσει τα μιούζικαλ; Αμφιβάλλω. Θα μάθει σε μια νέα γενιά (που ταΐζεται μόνο με κώλους στο MTV) τη μαγεία που κάποτε χάριζαν; Το εγγυώμαι…

Κι ό,τι άλλο βγαίνει από σήμερα στις αίθουσες:

#ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ

#BEST OF INTERNET

#BEST OF INTERNET